اثربخشی هشت هفته تمرین هوازی بر ژنوتیپ های CT و TT پلی‌مورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 گروه تربیت بدنی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.22034/ascij.2023.1978656.1462
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین هوازی بر ژنوتیپ­های CT و TT پلی‌مورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده انجام شد. بدین منظور، تعداد 29 زن غیر فعال 30 تا 45 ساله به­صورت تصادفی از زنان داوطلب شهرستان شهریار انتخاب شدند. آزمودنی­ها 8 هفته تمرین هوازی با تواتر 5 جلسه در هفته و هر جلسه 30 دقیقه با شدت 55 تا 75 درصد ضربان قلب ذخیره انجام داده به­طوری­که در دو هفته اول با 55 تا 65 درصد ضربان قلب بیشینه، در دو هفته دوم با 60 تا 65 درصد ضربان قلب بیشینه و 4 هفته پایانی با 65 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه به تمرین پرداختند. 10 دقیقه برای گرم کردن و 10 دقیقه برای سرد کردن در هر جلسه تمرینی در نظر گرفته شد. برای تعیین میزان VO2max از آزمون 7 مرحله­ای بروس، پیش و پس از تمرینات استفاده شد. سپس، از بین آزمودنی­هایی که توانستند آزمون مورد نظر را بر اساس انتظار محقق اجرا کنند نمونه­گیری بزاقی برای توالی­یابی DNA برای تعیین ژنوتیپ­ها انجام گرفت. جهت تعیین ژنوتیپ از روش RFLP استفاده شد. نتایج حاصل از بررسی داده­ها با استفاده از آزمون t مستقل بررسی شد و نتایج نشان داد که میزان VO2max در مرحله پیش آزمون در زنانی که دارای ژنوتیپ CT بودند به­طور میانگین قبل و بعد از مداخله ورزشی، معنی­دار نبوده است (884/0 p = )، میزان VO2max در مرحله پس آزمون در زنانی که دارای ژنوتیپ TT بودند به­طور میانگین قبل و پس از مداخله ورزشی، معنی­دار نبوده است (110/0 p = ). در این تحقیق نشان داده شد که بهبود معنی­دار Vo2max به تفاوت­های ژنوتیپی آن­ها بستگی نداشت و بین ژنوتیپ­های CT و TT پلی‌مورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده چاق بعد از 8 هفته تمرین هوازی رابطه معنی­داری مشاهده نشد.