اثربخشی هشت هفته تمرین هوازی بر ژنوتیپ های CT و TT پلیمورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 گروه تربیت بدنی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
3 گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
doi
10.22034/ascij.2023.1978656.1462چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین هوازی بر ژنوتیپهای CT و TT پلیمورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده انجام شد. بدین منظور، تعداد 29 زن غیر فعال 30 تا 45 ساله بهصورت تصادفی از زنان داوطلب شهرستان شهریار انتخاب شدند. آزمودنیها 8 هفته تمرین هوازی با تواتر 5 جلسه در هفته و هر جلسه 30 دقیقه با شدت 55 تا 75 درصد ضربان قلب ذخیره انجام داده بهطوریکه در دو هفته اول با 55 تا 65 درصد ضربان قلب بیشینه، در دو هفته دوم با 60 تا 65 درصد ضربان قلب بیشینه و 4 هفته پایانی با 65 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه به تمرین پرداختند. 10 دقیقه برای گرم کردن و 10 دقیقه برای سرد کردن در هر جلسه تمرینی در نظر گرفته شد. برای تعیین میزان VO2max از آزمون 7 مرحلهای بروس، پیش و پس از تمرینات استفاده شد. سپس، از بین آزمودنیهایی که توانستند آزمون مورد نظر را بر اساس انتظار محقق اجرا کنند نمونهگیری بزاقی برای توالییابی DNA برای تعیین ژنوتیپها انجام گرفت. جهت تعیین ژنوتیپ از روش RFLP استفاده شد. نتایج حاصل از بررسی دادهها با استفاده از آزمون t مستقل بررسی شد و نتایج نشان داد که میزان VO2max در مرحله پیش آزمون در زنانی که دارای ژنوتیپ CT بودند بهطور میانگین قبل و بعد از مداخله ورزشی، معنیدار نبوده است (884/0 p = )، میزان VO2max در مرحله پس آزمون در زنانی که دارای ژنوتیپ TT بودند بهطور میانگین قبل و پس از مداخله ورزشی، معنیدار نبوده است (110/0 p = ). در این تحقیق نشان داده شد که بهبود معنیدار Vo2max به تفاوتهای ژنوتیپی آنها بستگی نداشت و بین ژنوتیپهای CT و TT پلیمورفیسم rs2070744 ژن NOS3 و تغییرات عملکرد هوازی زنان تمرین نکرده چاق بعد از 8 هفته تمرین هوازی رابطه معنیداری مشاهده نشد.