ارزیابی پتانسیل روانگرایی خاک با استفاده از رویکرد ترکیبی شبکههای عصبی مصنوعی و منطق فازی (مطالعه موردی: شمال ایران)
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد تهرانجنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد تهرانجنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، مازندران، ایران
4 گروه مهندسی عمران، واحد تهرانجنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
روانگرایی خاک یکی از پدیدههای مخرب ژئوتکنیکی در مناطق لرزهخیز به شمار میرود که میتواند موجب خسارات گسترده به سازهها و زیرساختها گردد. در این پژوهش، پتانسیل روانگرایی خاک در شمال ایران با استفاده از رویکرد ترکیبی شبکههای عصبی مصنوعی و تحلیل فازی مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، مجموعهای از دادههای ژئوتکنیکی و لرزهای شامل نتایج آزمایشهای CPT، مشخصات خاک در محل، سطح آب زیرزمینی و شتاب حداکثر زمین، مربوط به بازه زمانی سالهای اخیر گردآوری و تحلیل شد. ابتدا ارزیابی پتانسیل روانگرایی با استفاده از روشهای عددی متداول انجام گرفت و سپس نتایج حاصل بهعنوان داده آموزشی برای مدلهای شبکه عصبی و فازی مورداستفاده قرار گرفت. عملکرد مدلها با معیارهای آماری مناسب مورد سنجش قرار گرفت و نتایج نشان داد که روشهای محاسبات نرم، دقت بالاتری در پیشبینی پتانسیل روانگرایی نسبت به روشهای عددی کلاسیک ارائه میدهند. نتایج این تحقیق بیانگر توانایی بالای رویکردهای هوشمند در تحلیل پدیدههای پیچیده ژئوتکنیکی و کاربرد آنها در ارزیابی خطر روانگرایی در مناطق لرزهخیز است.
