اثر آویشن شیرازی بر آسیب کبدی القا شده ناشی از تتراکلرید کربن بر موش‌های نر بالغ نژاد ویستار

نویسندگان

1 گروه زيست شناسي، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران

2 گروه دامپزشکی، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران

3 گروه زيست شناسي، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران

doi
10.60833/ascij.2024.
چکیده

آویشن (Zataria multiflora Boiss) از خانواده Labiatae، بومی ایران است و به طور سنتی در غذاها به ویژه در طعم دهنده ماست، به عنوان محرک، چاشنی و بادشکن استفاده می‌شود. خواص دارویی بسیار بالای این گیاه از جمله فعالیت آنتی اکسیدانی، ضد میکروبی، ضد درد و ضد التهابی گزارش شده است. این تحقیق با هدف بررسی اثرات محافظتی عصاره اتانولی آویشن در برابر آسیب کبدی ناشی از تتراکلریدکربن (CCl4) در موش‌های صحرایی نر بالغ نژاد ویستار انجام شد. 40 موش صحرایی در 8 گروه بصورت تصادفی قرار گرفتند: گروه 1 به عنوان کنترل سالم، گروه‌های 4-2 فقط عصاره آویشن (50، 100، 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم، گاواژ)، گروه 5 (آسیب کبدی) دریافت کننده CCl4(5/0 میلی‌لیتر بر کیلوگرم، درون صفاقی، دو بار در هفته) به مدت 8 هفته و گروه‌های 6 تا 8 عصاره آویشن (50، 100، 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم، گاواژ) به همراه CCl4(5/0 میلی‌لیتر بر کیلوگرم، درون صفاقی، دو بار در هفته) دریافت کردند. در پایان آزمایش (28 روز)، نمونه‌های سرمی تهیه و کبد برای بررسی‌های آنزیمی خارج شد. CCl4 به تنهایی سطح سرمی ALT، AST و ALP را افزایش داد. همچنین، تیمار CCl4 به صورت معنی داری باعث کاهش سطح آنزیم آنتی¬اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز ( SOD) و افزایش مالون دی آلدئید (MDA) در کبد شد. تیمار عصاره آویشن به صورت معنی داری باعث بهبود پارامترهای فوق گردید. بنابراین، نتایج نشان می‌دهد که آویشن به عنوان یک عامل آنتی اکسیدانی قوی در برابر آسیب کبدی ناشی از CCl4 در موش‌ها عمل می‌کند.