فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاردیومیوپاتی دیابتی (DCM) یک شرایط پاتوفیزیولوژیک است که در پاسخ به دیابت اتفاق می¬افتد و به نارسایی قلبی منجر می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین مقاومتی بر بیان ژن¬های RAGE، VCAM-1 و ICAM-1 در بطن چپ رت‌های چاق دیابتی نوع 2 بود. در این مطالعه تجربی، 14 سر موش نر صحرایی نژاد ویستار دیابتی شده توسط رژیم غذایی پر چرب و تزریق استرپتوزوتوسین به طور تصادفی به دو گروه کنترل و مقاومتی تقسیم شدند. پروتکل تمرینی به مدت 6 هفته به تعداد 5 جلسه در هفته در قالب 3 ست با 5 تکرار در هر ست انجام گرفت. فواصل استراحت بین ست¬ها و تکرارها در هر ست به ترتیب 90 و 30 ثانیه بود. همه موش‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح شدند. از آزمون آماری تی مستقل جهت مقایسه متغیرها در سطح معنی‌داری آلفای کمتر از 5 صدم استفاده شد. تمرین مقاومتی به تغییر معنی‌داری در بیان ICAM-1 (237/0 = p)، VCAM-1 (295/0 = p) و RAGE (561/0 = p) در مقایسه با گروه کنترل منجر نشد. با این حال به کاهش معنی‌دار گلوکز و مقاومت انسولین و افزایش معنی‌دار انسولین سرم منجر شد (001/0 = p). بر پایه یافته های مطالعه حاضر، تمرینات تناوبی در غیاب تغییر بیان ICAM-1، VCAM-1 و RAGE در بطن چپ با بهبود نیمرخ گلیسیمیک و مقاومت انسولین در رت‌های دیابتی نوع 2 همراه است.