بررسی اندرکنش راه‌پله و سازه در مدل‌های ارتفاعی و پلانی مختلف

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مهندسی عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

3 دانشیار، پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران

doi
چکیده

باوجود توصیه‌های آیین‌نامه‌های جدید در خصوص مدل‌سازی راه‌پله و سازه (به‌صورت هم‌زمان یا مجزا)، هنوز الگوی بهینه برای تیپ‌های مختلف ساختمانی مشخص نیست. این پژوهش به بررسی اثرات اندرکنش راه‌پله و سازه در ۳۲ مدل سازه فولادی با سیستم قاب خمشی ویژه (SMRF) می‌پردازد. مدل‌ها در ۸ دسته ارتفاعی (۲ تا ۲۱ طبقه) و دو نوع پلان، تحت دو رویکرد مدل‌سازی «هم‌زمان» و «مجزا» (با اعمال واکنش‌ها) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که هندسه راه‌پله، با عملکردی مشابه مهاربند K-شکل، علاوه بر ایجاد اثرات موضعی بر سازه اصلی، می‌تواند منجر به رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی و اخلال در تسلسل تشکیل مفاصل پلاستیک شود. نتایج حاکی از آن است که شدت این اندرکنش در ساختمان‌های کم‌ارتفاع (۲ تا ۷ طبقه) به‌مراتب بیشتر از ساختمان‌های بلند (۱۴ و ۲۱ طبقه) است. براین‌اساس، برای سازه‌های با دوره تناوب متوسط (۱۴ و ۲۱ طبقه)، مدل‌سازی هم‌زمان توصیه می‌شود؛ درحالی‌که برای سازه‌های با دوره تناوب کوتاه (۲ تا ۷ طبقه)، به دلیل شدت بالای اندرکنش، روش مدل‌سازی مجزا پیشنهاد می‌گردد.