واکاوی جهان‌بینی اندیشه سیاسی در مولفه¬های حکمرانی ج.ا.ایران (مطالعه موردی مولفه عدالت)

نویسندگان

1 دکتر سیدمصطفی ابطحی، استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 حمیدرضا معمری دانشجوی دکتری رشته علوم سیاسی گرایش، اندیشه سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دکتر جلال درخشه، استاد گروه علوم سیاسی، اندیشه سیاسی در اسلام، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران و نیمه وقت گروه علوم سیاسی، اندیشه سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71723/dir.2024.1105257
چکیده

جهانبینی مقدمه¬ای لازم جهت درک صحیح هرگونه منظومه معرفتی و مبنایی اساسی برای ترسیم چشم¬انداز مطلوب دانش¬هاست. اندیشه سیاسی جایگاهی تعیینکننده در حکمرانی نظام¬های سیاسی دارد و متفکران سیاسی، نقش برجسته¬ای در نیل به آینده مطلوب دارند. همچنین ترسیم موقعیت و جایگاه اندیشه سیاسی در ارتباط مستقیم با کارآمدی حکمرانی هر نظام سیاسی است. در همین راستا شناخت جهان¬بینی اندیشه سیاسی در چارچوب و دوره حکمرانی ج.ا.ایران، می¬تواند به ترسیم جایگاهی متین و افقی روشن برای این دانش متناسب با نیازهای زیست‌بوم ایرانی-اسلامی کمک نماید. این پژوهش تلاش دارد ضمن بهرهگیری از دانش بینارشتهای آینده‌پژوهی با تکیه بر روش ترسیم چشم¬انداز، جهان‌بینی محوری اندیشه سیاسی را مبتنی بر اسناد بالادستی حکمرانی جمهوری اسلامی ایران مشخص نماید تا پلی از ساحت اندیشه سیاسی به سمت سیاستگذاری آینده‌پژوهانه اندیشه سیاسی بسازد و راه برای دست یافتن به الگوی تراز پیشرفت هموار نماید. بر اساس این پژوهش، جهان¬بینی محوری اندیشه سیاسی بر پیوند غیر قابل گسست با دین توحیدی و شریعت اسلام تأکید دارد و در تلازم با فقه سیاسی شیعه و بهره¬گیرنده از عقل و دانش بشری دیده شده است.