بررسی الگوهای مرز کارآیی میانگین- واریانس پرتفوی تحت تئوری امکان پذیر
نویسندگان
1 گروه مدیریت مالی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران و عضو گروه پژوهشی مخاطرات مالی نوین
4 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
از جمله مهمترین مشکلات روشهای ارائه شده در اندازهگیری الگوهای مرز کارآیی پرتفوی، در نظر نگرفتن عدم قطعیت موجود در متغیرهای مالی از جمله ریسک و بازده است. در همین راستا، توسعه نظریه های بهینه سازی مختلف و استخراج مرز کارآیی بهینه یک پرتفوی در علوم مالی برای درک و شناسایی وجوه عدم اطمینان در محیط تصمیم و پیشامدهای امکانپذیر در فضای عدم قطعیت و مبهم بازارهای سرمایه ابداع و توسعه یافته است. از بین نظریه های مطروحه در شرایط عدم قطعیتها، میتوان نظریه امکان را مناسب ترین و دقیقترین نظریه در تفسیر و اثبات عدم قطعیتها در بهینه سازی سبد سهام به حساب آورد. بنابر همین دلیل در پژوهش پیش رو برای تطابق بیشتر مدل های بهینه سازی پورتفولیو و شناخت فضای کارآی منطبق با واقعیت، به استخراج بازده و ریسک پرتفوی با استنتاج ریاضی در فضای عدم قطعیت با تأکید تئوری امکان پذیر، پرداخته میشود. در این پژوهش از مفهوم متغیر تصادفی فازی و نظریۀ امکان و الزام فازی، به منظور پوشش عدم قطعیت موجود در شناخت و تعیین مرز کارآیی میانگین- واریانس پرتفوی تحت تئوری امکان پذیر، استفاده شده است.