نمادگرایی در دو رمان «جزیره سرگردانی» و «حبی الأول»
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد، یزد، ایران(استادیار)
3 کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
سیمین دانشور و سحر خلیفه، دو نویسنده مشهور ایرانی و فلسطینی از جمله افرادی هستند که در آثارشان از نماد استفاده کردهاند. در این مقاله سعی شده است تا جنبههای نمادین مضامین مشترکی که هر دو نویسنده در اثر خود جزیره سرگردانی و حبی الأول از آنها به عنوان نماد استفاده کردهاند و برخی معانی آنها استخراج گردد. اینگونه برمیآید که هر دو نویسنده در آثار خود، موضعگیری صریحی نسبت به قضایای سیاسی و اجتماعی کشورشان داشتهاند که با واقعیت موجود در جامعه همخوانی دارد و این موضعگیری در گفتوگو و شخصیتهای داستانی نمایانگر است. گفتوگو با توجه به فضای داستان، نقش اساسی در معرفی شخصیتها و خصوصیتهای روحی و خلقی آنان دارد و به پیشبرد داستان کمک شایانی کرده است.
