بررسی ارتباط عوامل محیط فیزیکی و استرس شغلی کارمندان نمونه موردی: کارمندان دانشکده پرستاری پلدختر
نویسندگان
1 گروه مهندسی معماری، دانشکده مهندسی ساختمان و معماری، دانشگاه فنی و حرفه ای، لرستان، ایران
2 مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکده پرستاری پلدختر، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرمآباد، ایران .
doi
https://doi.org/10.71930/dpau.2025.1129607چکیده
بیان مسئله: استرس شغلی یکی از چالشهای عمده زندگی انسان امروزی است. استرس شغلی در واقع تنشهای مربوط به محیط کار است که منجر به علائم واکنشهای فیزیولوژیکی و هیجانی میشود. این علائم در نهایت باعث بروز رفتارهای غیرعادی کاری، فقدان انگیزه کاری و کاهش بهرهوری در افراد میگردد. پژوهش حاضر یک پژوهش همبستگی است و از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی محسوب میشود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۰ نفر از کارکنان بخش اداری دانشکده پرستاری شهر پلدختر است. دلیل انتخاب این اداره، سابقه آشنایی با یکی از کارکنان این دانشکده بوده است. این پژوهش در تاریخ ۲۰ دیماه ۱۴۰۰ انجام شد. روش کار: روش پژوهش، روش پیمایشی است و ابزار گردآوری دادهها، تهیه و طراحی پرسشنامه محققساخته بر اساس پرسشنامههای استاندارد سنجش استرس، از جمله DASS-21 میباشد. در این مطالعه، همسانی درونی از طریق آلفای کرونباخ تعیین شد که مقدار آن برای استرس ۰.۸۵، برای استرس کاری ۰.۸۷، برای محیط فیزیکی ۰.۸۳ و برای کل پرسشنامه ۰.۸۹۴ به دست آمد که نشاندهنده پایایی بالای پرسشنامه است. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که نور و تهویه هوا با استرس کارکنان در ارتباط هستند. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که عوامل محیط فیزیکی با ضریب همبستگی ۰.۵۷۷ بر استرس کارکنان اداری تأثیر دارند. بنابراین، هنگام طراحی یک ساختمان اداری، باید تأثیر عوامل فیزیکی نظیر نور مطلوب، تهویه طبیعی و صدا مورد توجه قرار گیرد. همچنین، یافتهها بیانگر آن است که ارتقای کیفیت محیط فیزیکی رابطه مستقیمی با سلامت روان و کارایی کارکنان دارد. لذا پیشنهاد میشود طراحان با خلق فضاهای پویا و خوشایند و اولویتدهی به کنترل آلودگی صوتی و استفاده حداکثری از نور طبیعی، بستری مناسب برای کاهش افسردگی شغلی و افزایش بهرهوری سازمان فراهم آورند.