نقش فاکتور های ایمنی و امنیت بر تمایل افراد به پیاده روی . نمونه موردی : شهرک فرهنگیان شهر مرودشت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری شهرسازی ، واحد یاسوج ، دانشگاه آزاد اسلامی ، یاسوج ، ایران

2 دانشجوی دکتری شهرسازی ، واحد یاسوج ، دانشگاه آزاد اسلامی ، یاسوج ، ایران

doi
https://doi.org/10.71930/dpau.2025.1204554
چکیده

عموما هر نوع جابجایی  با پیاده روی شروع میشود ،  هرچند این زمان پیاده روی بسیار کوتاه و کم مسافت باشد . بنابراین پیاده‌روی، بخشی ضروری از یک روش حمل‌ونقل غیر موتوری، به‌ویژه در محیط‌های شهری  میباشد ، از این رو  برای دستیابی به محیط ‌های قابل پیاده‌روی  ایمن ، پژوهشهای متعددی و ابزارهای متفاوتی بکار گرفته شده است تا بتوانند محیطی ایمن و با امنیت بالا برای پیادگان فراهم آورند  . بسیاری از مطالعات انجام شده در حوزه پیاده مداری محیط های شهری بر روی ترکیبی از متغیرهای مانند تراکم، تنوع و دسترسی به مقصد متمرکز شده اند در صورتی که یکی از عوامل موثر بر تمایل افراد به پیاده روی در محیط ، ایمنی و امنیت می باشد . بنا بر نظر سرگئی چرمایف خودرو دشمن شماره 1 جوامع انسانی بوده و همراه برنامه ریزان شهری سعی در تشویق افراد به استفاده کمتر از حمل و نقل موتوری کرده اند از دیدگاه شهرسازی ، طراحی شهرهای مدرن مبتنی بر اولویت خودرو است . در حالی که این نوع شهرسازی با از بین بردن پویای زندگی و روابط گرم گذشته بین افراد جامعه ، کیفیت زندگی را کم کرده است و جدایی افراد از مراکز تجمع های عمومی باعث کم شدن تعاملات اجتماعی شده است و این در حالی است که پیاده روی در پیاده رو باعث ایجاد بسیاری از تعاملات مثبت بین شهرنشینان میشود روش تحقیق حاضر از نوع کاربردی بر پایه پرسشنامه میباشد که در ابتدا با مرور مبانی نظری و ادبیات مرتبط با موضوع ،  فاکتور های تبیین کننده امنیت و ایمنی که بر روی تمایل افراد به پیاده روی تاثیر گذارند استخراج شده و سپس با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته میزان تاثیر آنها بر تمایل افراد به پیاده روی سنجیده شده است ، تحلیل داده های حاصل از پرسشنامه با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی در نرم افزار لیزرل انجام شده است . همچنین جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد ساکن در محله شهرک فرهنگیان شهر مرودشت میباشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده اند که به منظور بررسی پایایی پرسشنامه از روش تحلیل محتوا استفاده شده است  . نتایج پژوهش نشان میدهد که شاخص آسودگی خاطر هنگام پیاده روی با 48 درصد واریانس بیشترین تاثیر را در بر تمایل افراد به پیاده روی دارد . در رتبه دوم شاخص ترس از تصادف با خودرو با 40 درصد واریانس قرار دارد . شاخص ترس از جرم و جنایت در جایگاه سومین متغیر تاثیر گذار قرار دارد که 32 درصد واریانس مدل را به خود اختصاص داده است . در رتبه چهارم ما با متغیر امنیت زنان و کودکان  با 23 درصد واریانس روبرو هستیم و در رتبه پنجم شاخص سهولت عبور از عرض خیابان قرار دارد که 16 درصد واریانس را به خود اختصاص دارد .