بررسی و تحلیل تطبیقی مضامین زهد در دیوان منسوب به امام حسین(ع) و دیوان حافظ
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران(مربی).
2 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه قم، قم، ایران(استادیار).
doi
چکیده
امام حسین(ع) سرور زاهدان و یکی از بزرگترین شخصیتهای دینی است که اشعارش از جهت محتوایی بسیار ارزشمند بوده و بیشتر مضامین زهدیات ایشان، در دیوان حافظ نیز به چشم میخورد. از جمله این مضامین نکوهش دنیا و دنیاپرستی، پرهیز از ثروتاندوزی، نکوهش غرور، مرگاندیشی، دوری از فساد و گناه، خضوع و افتادگی، توبه، قناعت و سرکوب هوای نفس است. گفتنی است که زهدیات امام(ع) و حافظ، زبانی ساده داشته و ممتاز به ویژگیهایی چون کاربرد الفاظ و مضامین قرآنی، الفاظ ساده و روان و موسیقی دلنشین است. امام(ع) در اشعارشان کمتر از صور خیال بهره بردهاند اما این تصاویر بیانی در شعر حافظ به وفور مشاهده میشود. بنابراین به خاطر ارزش محتوایی اشعار امام(ع) و حضور مضامین زاهدانه ایشان در دیوان حافظ و عدم تحقیق در این خصوص، این پژوهش، تلاش میکند که با روش توصیفی- تحلیلی، مضامین زهدیات ایشان را در دیوان حافظ مورد بررسی قرار دهد.
