« الزامات و راهکارهای سازگاری جوشش انقلابی و نظم سیاسی و اجتماعی؛ مبتنی بر نظریه نظام انقلابی»
نویسندگان
1 مدرس، گروه علوم سیاسی، دانشگاه امین، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71723/dir.2025.1191672چکیده
فرجام نظام سازی پس از پیروزی انقلاب های بزرگی چون اکتبر 1917شوروی، 1789فرانسه و بسیاری دیگر که برخلاف تمام آرمان ها و شعارهای انقلابی، به دیکتاتوری انجامید، می تواند از مسیر پرفراز و نشیب پیش روی انقلاب اسلامی ایران پرده بردارد. نظریه نظام انقلابی متأثر از گفتمان اصیل انقلاب اسلامی مبنی بر بیانیه گام دوم انقلاب، طرحی راهبردی از پای بندی به اصول و نظام سازی انقلاب اسلامی را ترسیم می کند که وارد مرحله خودسازی، جامعه پردازی و تمدن سازی خواهد شد. تحقق نظریه نظام انقلابی در نیل به آرمان بزرگ تمدن نوین اسلامی، مرحله خطیر و حساس دولت سازی را شامل می شود که با توجه به مولفه های اساسی «کارگزار» و «ساختار – بوروکراسی» در پروسه دولت سازی، گزاره هایی نظیر «دین نهادی» ناظر بر نهادینه شدن آموزه های اسلامی غیرسکولار در نظامات سیاسی و اجتماعی و پارادایم «مردم پایه» در الگوی پیشرفت همه جانبه با محوریت مردم سالاری دینی از جمله الزامات تحقق نظریه نظام انقلابی در گام دوم انقلاب اسلامی می باشد. در همین راستا در پژوهش جاری؛ الزامات سازگاری جوشش انقلابی در نظم سیاسی و اجتماعی موجود در ایران به عنوان رکن و ویژگی اصلی تحقق نظریه نظام انقلابی، اعمال و نهادینه شدن جزء به جزء مفاهیم جهانی، فطری و همیشهزندهی انقلاب اسلامی مانند آزادی، اخلاق، معنویت، عدالت، استقلال، عزت، عقلانیت و برادری در ساختار نظامات فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران بوده که می تواند الگویی پایدار، فراگیر و بی بدیل از نظام سازی مبتنی بر فطرت انسانی را به سپهر سیاسی جهان معرفی نماید.
