فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش، ارائة یک مدل غیرورزشی پیشگوی VO2max با استفاده از متغیر فعالیت بدنی اندازه‌گیری شده به-وسیلة دستگاه گام‌شمار در مردان 65-40 ساله، سالم با سبک زندگی فعال است. به‌این منظور از 69 آزمودنی برای توسعه و اعتبارسنجی مدل پیشگو استفاده شد. ظرفیت عملی با استفاده از از تست یک مایل پیاده‌روی راکپورت اندازه‌گیری شد. شاخص‌های ترکیب بدن اندازه‌گیری شدند. فعالیت بدنی به‌وسیلة گام‌شمار (Hj-113 Omron) در طول روز به مدت2 هفتة متوالی اندازه‌گیری شد. همبستگی معناداری بین VO2max با متغیرهای مستقل ترکیب بدن و گام‌های روزانه مشاهده شد (05/0>p). همچنین گام‌های روزانه به‌طور معناداری با VO2max ارتباط داشت (70/0=R). آنالیز رگرسیون چندمتغیره نشان داد که VO2max با بهره‌گیری از متغیرهای سن، وزن، نسبت کمر به لگن و تعداد گام روزانه قابل پیشگویی است (001/0pp، 86/0=R). به‌نظر می‌رسد که گام‌های روزانه متغیر مفیدی برای مدل‌های غیرورزشی ظرفیت عملی در مردان میانسال است. احتمالاً این مدل دقت مدل‌های رگرسیون را برای پیشگویی دقیق‌تر VO2max در مطالعات گسترده مرتبط با سلامت افزایش خواهد داد