فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی رشد و خصوصيات لاشه در شرايط شير پروار، پس از خروج از مرتع و پرواربندي96 رأس گوسفند لري در سنين 5/3، 5/6، 5/9و5/12ماهه طي دو سال مورد مطالعه قرار گرفت. بره­هاي شير پروار با شير (بعلاوه شبدر بصورت آزاد از يك ماهگي) تغذیه شدند. بره­هاي گروه دوم از 5/3 تا 5/6 ماهگي از مرتع باضافه خوراک مکمل تعليف شدند. بره­هاي 5/9 و 5/12 ماهه فقط با تغذيه دستي تعليف شدند. اضافه وزن روزانه در نرها به‌ترتیب 228، 143، 136 و 144گرم در ماده­ها 192، 127، 103 و 101 گرم بود (01/0 p < ). وزن کشتار بين نرها و ماده­ها و در گروهاي سني مختلف تفاوت معني­داري (01/0 p < ) نشان داد. کمترین درصد لاشه در بره‌های 5/6 ماهه نر و ماده و بالاترین آن در سن5/12 ماهه نر مشاهده شد (01/0 p < ). بالاترین درصد گوشت لاشه در سن5/9 ماهه ماده درسال دوم به مقدار03/62% بود (01/0 p < ). بیشترین درصد استخوان لاشه در 5/6 ماهه ماده به مقدار 83/27 درصد و كمترين در 5/12ماهه­ها بود (01/0 p < ). بيشترين درصد چربي لاشه در سن 5/12 ماهه نر در سال اول با 25/30 درصد و كمترين آن در 5/6 ماهه نر با 75/13 درصد بود (01/0 p < ). اوزن چربی داخلی لاشه، دنبه، كله، پوست، جگر، قلب، معده و روده­های خالي در دو جنس و در گروه­هاي سني تفاوت معني داري نشان داد (01/0 p < ). همبستگی بالا و مستقیمی بین وزن زنده با اوزان کله، پوست، قلب، جگر، وزن لاشه و دنبه، گوشت، چربی و استخوان لاشه بدست آمد (01/0 p < ). بین وزن زنده دام با درصد گوشت و درصد استخوان رابطه منفی وجود داشت (01/0 p < ). بهترين سن كشتار بره­هاي پرواري گوسفند لري در 5/9 ماهگي و در جنس نر بود. ادامه پروار باعث افزايش چربي لاشه گردید. بره­ها پس از خروج از مرتع اگر بلافاصله كشتار گردند، وزن كشتار، درصد لاشه و گوشت كمتر از حد نهايي ظرفيت واقعي اين نژاد مي­باشد.