اثر عصاره هیدروالکلی خرنوب (Ceratonia silique L.) بر آسیب بیضه ای موش های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران

2 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران

3 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران

doi
10.60833/ascij.2024.1195944
چکیده

ديابت ملیتوس از اختلالات متابوليكي شایع در سراسر جهان است و منجر به آسیب‌های بیضه‌ای، کاهش اسپرماتوژنز و کاهش فعالیت­های جنسی نر می‌گردد. گیاه خرنوب به دلیل خواص آنتی­اکسیدانی و ضد آپپتوزی نقش عمده­ای در پیشگیری و درمان عوارض ناشی از استرس­های اکسیداتیو  اعمال می­نماید. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر درمانی عصاره هیدروالکلی میوه­ی خرنوب بر آسیب‌های بیضه‌ای ناشی از دیابت القاء شده با استرپتوزوتوسین در موش­های صحرایی انجام شد. در این مطالعه 32 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار به چهار گروه تقسیم گردیدند. گروه کنترل (سالم)، گروه دیابتی (از طریق تزریق درون صفاقی 55 میلی­گرم/کیلوگرم استرپتوزوتوسین)، گروه تجربی اول (دیابتی + 50 میلی­گرم/کیلوگرم عصاره هیدروالکلی خرنوب) و گروه تجربی دوم، (دیابتی + 100 میلی­گرم/کیلوگرم هیدروالکلی خرنوب) که پس از دو ماه دیابتی شدن، به مدت پنج هفته عصاره را به روش درون صفاقی دریافت کردند. در پایان هفته پنجم از نمونه‌ها خون­گیری به عمل آمده و فاکتورهای هورمونی سنجش و با استفاده از رنگ­آمیزی هماتوکسین- ائوزین، مقاطع بافتی بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل آماری از آزمون آنووای یکطرفه و آزمون تکمیلی توکی استفاده گردید. دیابت منجر به آسیب بیضه‌ای، کاهش اسپرماتوژنز و سلول‌های سرتولی، کاهش انسولین و تستوسترون و کاهش چشمگیری در قطر و تعداد سلول‌های زاینده لوله منی­ساز گردید. در گروه­های تجربی میزان هورمون­های انسولین و تستوسترون افزایش معنی­دار داشت و با ازدیاد سلول‌های زاینده جنسی و قطر لایه زاینده همراه بود. مصرف عصاره هیدروالکلی خرنوب، آسیب‌های بیضه‌ای در موش‌های صحرایی دیابتی را به طور معنی‌داری کاهش داد و توانست نقش مهمی در بهبود آن داشته باشد.