اثر عصاره هیدروالکلی خرنوب (Ceratonia silique L.) بر آسیب بیضه ای موش های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران
2 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران
3 گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران
doi
10.60833/ascij.2024.1195944چکیده
ديابت ملیتوس از اختلالات متابوليكي شایع در سراسر جهان است و منجر به آسیبهای بیضهای، کاهش اسپرماتوژنز و کاهش فعالیتهای جنسی نر میگردد. گیاه خرنوب به دلیل خواص آنتیاکسیدانی و ضد آپپتوزی نقش عمدهای در پیشگیری و درمان عوارض ناشی از استرسهای اکسیداتیو اعمال مینماید. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر درمانی عصاره هیدروالکلی میوهی خرنوب بر آسیبهای بیضهای ناشی از دیابت القاء شده با استرپتوزوتوسین در موشهای صحرایی انجام شد. در این مطالعه 32 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار به چهار گروه تقسیم گردیدند. گروه کنترل (سالم)، گروه دیابتی (از طریق تزریق درون صفاقی 55 میلیگرم/کیلوگرم استرپتوزوتوسین)، گروه تجربی اول (دیابتی + 50 میلیگرم/کیلوگرم عصاره هیدروالکلی خرنوب) و گروه تجربی دوم، (دیابتی + 100 میلیگرم/کیلوگرم هیدروالکلی خرنوب) که پس از دو ماه دیابتی شدن، به مدت پنج هفته عصاره را به روش درون صفاقی دریافت کردند. در پایان هفته پنجم از نمونهها خونگیری به عمل آمده و فاکتورهای هورمونی سنجش و با استفاده از رنگآمیزی هماتوکسین- ائوزین، مقاطع بافتی بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل آماری از آزمون آنووای یکطرفه و آزمون تکمیلی توکی استفاده گردید. دیابت منجر به آسیب بیضهای، کاهش اسپرماتوژنز و سلولهای سرتولی، کاهش انسولین و تستوسترون و کاهش چشمگیری در قطر و تعداد سلولهای زاینده لوله منیساز گردید. در گروههای تجربی میزان هورمونهای انسولین و تستوسترون افزایش معنیدار داشت و با ازدیاد سلولهای زاینده جنسی و قطر لایه زاینده همراه بود. مصرف عصاره هیدروالکلی خرنوب، آسیبهای بیضهای در موشهای صحرایی دیابتی را به طور معنیداری کاهش داد و توانست نقش مهمی در بهبود آن داشته باشد.