تحلیل مفهوم اسطوره در شعر بدر شاکر السیاب و احمد شاملو

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه عربی، دانشگاه ایلام(استادیار)

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام

3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام

doi
چکیده

زبان نمادین و اسطوره‌ای در شعر معاصر جایگاهی در خور یافته است. اسطوره‌ها بخشی از هویّت، تمدن و فرهنگ هر سرزمین به شمار می روند. بدر شاکر السیاب و احمد شاملو در شعر خود به اساطیر و افسانه ها توجّهی ویژه داشته اند. در این مقاله با بررسی اسطوره در شعر این دو شاعر، به این نتیجه می رسیم که افزون بر گرایش این دو به بهره گیری از اسطوره، شیوه کاربرد اسطوره در شعر سیاب در دو سطح امید قطعی به تحوّل وضع موجود و ناامیدی شدید از آن متغیر است؛ در حالی که شاملو با استفاده از اساطیر و باز آفرینی آن ها با کلی نگری و مطلق گویی، با صدور حکم و استفاده از زبان فخیم و آرکائیک حماسی به شعرهایش رنگی از قدرت و استحکام می بخشد.

کلیدواژه‌ها