بررسی میزان صید ماهیان استخوانی در سواحل جنوبی دریای خزر در شهرستان های استان مازندران از سالهای 1398 تا 1401
نویسندگان
1 گروه زیست¬شناسی دریا، واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار، ایران
2 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار، ایران
3 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار، ایران
4 گروه زیست¬شناسی دریا، واحد جویبار، دانشگاه آزاد اسلامی، جویبار، ایران
doi
https://doi.org/10.60833/ascij.2025.1196568چکیده
تحقیق حاضر با هدف تعیین ترکیب گونهای روش صیدپره دراستان مازندران در سال 1401 و مقایسه آن با سالهای 1398، 1399 و 1400 میباشد. عملیات نمونهبرداری در ایستگاههای مختلف به صورت ماهانه صورت گرفت و آمارهای صید ماهی در سالهای گذشته نیز از اداره کل شیلات مازندران گرفته شد. ایستگاههای مورد مطالعه عبارتنداز: آزادگان کردکوی-اشوراده در امیرآباد-شهید کارگر واقع در غرب رودخانه تجن ساری-شهید مدنی واقع در چپکرود جویبار-شهید قاسمی واقع شده در نمکآبرود چالوس و شهید شیرودی رامسر که به ترتیب ایستگاههای اول تا ششم نام گرفنتد. کل میزان صید در ایستگاههای مزبور در سال 1401 به میزان 74614 کیلوگرم بوده است که بیشترین آن مربوط به ماهی کفال بود و نیز در مقایسه باسالهای گذشته سال 1398 دارای بیشترین میزان صید و سال 1400 دارای کمترین مقدار صید بوده است. ماهی سفید بیشترین میزان صید را در نوسانات گذشته داشته است و ماهی کپور دریایی کمترین میزان صید را دارا بود. در ایستگاههای مختلف بالاترین میزان صید مربوط به ایستگاه 3 بوده است. است ایستگاه 2 که در محل خروجی بندر امیرآباد قرار دارد به علت آلودگیهای نفتی وصنعتی ناشی ازاین بندرمیزان صید رابه شکل قابل توجهی پایین اورده است. میزان صید ماهیان استخوانی دراستان مازندران در پنج سال اخیر دارای نوسانات متعددی بوده است که در سال1400 با 39768 کیلوگرم کمنرین میزان صید را دارا بود. گسترش توضیحات در مورد نتایج نمودارها نشان میدهد که تفاوتهای مشاهدهشده در میزان صید به عوامل مختلفی مانند شرایط زیستمحیطی، آلودگیها و تغییرات آب و هوایی وابسته است. از این رو، برای بهبود مدیریت منابع دریایی و افزایش ذخایر ماهیان، ضروری است که آلودگیها کاهش یابد و مدیریت بهتری بر روشهای صید اعمال شود.