فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با گسترش سریع صنعت ورزش و افزایش اختلافات مالی و حقوقی ناشی از فعالیت‌های ورزشی، استفاده از روش‌های جایگزین حل اختلاف به ویژه میانجیگری به عنوان روشی نوین و کارآمد اهمیت بیشتری پیدا کرده است. این پژوهش کارآمدی میانجیگری در حل اختلافات ورزشی در چارچوب دیوان داوری ورزش را مورد بررسی قرار می‌دهد. هدف اصلی تحقیق، تعیین اینکه آیا استفاده از میانجیگری می‌تواند زمان و هزینه‌های حل اختلافات را کاهش دهد و با بهره‌گیری از تجربیات موفق بین‌المللی، چارچوب‌های حقوقی داخلی را بهبود بخشد، می‌باشد. روش تحقیق از رویکرد توصیفی-تحلیلی و مطالعه اسنادی بهره برده و داده‌های به‌روز، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که میانجیگری نسبت به فرایندهای قضایی سنتی، با افزایش سرعت حل اختلاف، کاهش هزینه‌های حقوقی و حفظ محرمانگی اطلاعات، عملکرد مؤثری در حل اختلافات ورزشی دارد. با تحلیل تطبیقی با نظام های بین المللی ازجمله نظام های کامن لا، کنوانسیون سنگاپور  و نظام رومی ژرمنی، نقاط قوت و ضعف رویکردهای موجود را آشکار ساخته و امکان انتقال تجربیات موفق بین‌المللی به نظام حقوقی ایران را مطرح می‌کند. بر این اساس، پیشنهاداتی نظیر به‌روزرسانی قوانین میانجیگری، الزام درج بندهای میانجیگری در قراردادهای ورزشی و برگزاری دوره‌های آموزشی تخصصی ارائه شده است.