تستوسترون و کورتيزول بزاقي در ورزشکاران نخبه ي پاورلیفتینگ: ارتباط با علائم اوليه ي بيش تمريني
نویسندگان
1 گروه علوم پایه، دانشگاه دریانوردی و علوم دريايی چابهار، چابهار، ایران
doi
https://doi.org/10.60833/ascij.2025.1211814چکیده
هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط بين غلظت تستوسترون و کورتيزول بزاقي با نمرات حاصل از پرسشنامة علائم اوليهي بيشتمريني در ورزشکاران نخبهي پاورلیفتینگ بود. تعداد 15 نفر از ورزشکاران نخبهي پاورلیفتینگ (با ميانگين و انحراف استاندارد سن 8/3 ± 8/22 سال، قد 50/6 ± 178 سانتيمتر، وزن 30/10 ± 53/86 كيلوگرم، شاخص تودهي بدني 40/2 ± 07/28 كيلوگرم/مجذور قد به متر و چربي بدن 67/2 ± 87/9 درصد) به صورت هدف دار به عنوان نمونهي آماري انتخاب شدند. در روز استراحت نمونهي بزاق ورزشکاران طي سه مرحله (ساعت 8 و 11 صبح و 5 بعدازظهر) براي تعيين ميانگين غلظت اين دو هورمون در طول روز گرفته شد. در همان روز و بين مرحله ي اول و دوم نمونه گيري بزاقي پرسشنامهي علائم اولية بيشتمريني (طراحي شده توسط گروه مطالعات بيشتمريني انجمن فرانسوي طب ورزشي) شامل 54 سوال به صورت" بله، خير" به ورزشکاران ارائه شد. تجزيه و تحليل دادهها بين نمرات حاصل از پرسشنامه و غلظت تستوسترون رابطة قابل توجه و معکوس نشان داد (05/0 ≥ p ). همچنين، بين نمرات حاصل از پرسشنامه و نسبت تستوسترون به کورتيزول رابطه معنادار و معکوس بدست آمد (05/0 ≥ p )، در حالي که بين نمرات حاصل از پرسشنامه و غلظت کورتيزول رابطه ي معناداري مشاهده نشد (05/0 ≤ p ). با توجه به نتايج حاصل از تحقيق حاضر میتوان عنوان كرد ميزان غلظت هورمون تستوسترون با ساير علائم پديده بيشتمريني كه با استفاده از پرسشنامه رواني علائم اوليه بيشتمريني به دست آمده است ارتباط معناداري دارد.