آمایش سرزمین مبنایی برای توسعه صنعت گردشگری پایدار
نویسندگان
1 دکتری محیط زیست دانشگاه تهران و رییس دفتر تلفیق برنامه ،آمایش سرزمین و توسعه منطقه ای
2 کارشناس ارشد توسعه روستایی و کارشناس دفتر تلیق برنامه ،امایش سرزمین و توسعه منطقه ای
doi
چکیده
آمایش سرزمین، یک امر علمی با رویکردی فضایی و منطقهای در شناخت توانمندیهای توسعه با توجه به قابلیتهای مکانی میباشد. توسعه نیز در عصر پسامدرن مبنای چند بعدی یافته و از حالت تک¬نگری و بخشی بودن گذار نموده است. تعامل آمایش سرزمین و توسعه فضایی هدفی چون عدالت جغرافیایی را دنبال مینماید که از طریق ایجاد رفاه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی فراهم میآید. در این میان گردشگری یکی از ابعاد چند بعدی توسعه فضایی یک منطقه میباشد. از اینرو در آمایش سرزمین یکی از قابلیتهای فضایی مورد بررسی قابلیت گردشگری هر منطقه است تا با شناسایی آن و در چارچوب پایداری بستری برای توسعه فضایی فراهم آید. آمایش سرزمین در زمینه گردشگری در هر منطقه از طریق امکان¬سنجی توسعه گردشگری صورت میگیرد تا از این طریق قابلیتهای توسعه گردشگری، باز شناخته شود. مقاله حاضر در چارچوب آمایش سرزمین، قابلیتهای گردشگری در زمینه توسعه فضایی را، تبیین و تحلیل نموده و بر مبنای آمایش سرزمین در زمینه گردشگری به مطالعه موردی استان خراسان رضوی پرداخته است