فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرین هوازی منظم، مصرف رزوراترول و ترکیب این دو مداخله بر شاخص‌های استرس اکسیداتیو و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی پلاسما در رت‌های نر ویستار تغذیه‌ شده با رژیم غذایی پرچرب بود. در این مطالعه تجربی، پنجاه رت نر ویستار پس از چهار هفته تغذیه با رژیم پرچرب، به‌صورت تصادفی در پنج گروه ده‌تایی تقسیم شدند: ۱- گروه کنترل سالم (رژیم عادی بدون مداخله)، ۲- گروه رژیم پرچرب بدون مداخله، ۳- گروه رژیم پرچرب همراه با تمرین هوازی، ۴- گروه رژیم پرچرب همراه با مکمل رزوراترول و ۵- گروه رژیم پرچرب همراه با تمرین هوازی و رزوراترول. برنامه تمرین هوازی به مدت چهار هفته، یک روز در میان، با شدت متوسط (۵۰ تا ۶۵ درصد) VO₂max اجرا شد و شامل گرم‌کردن، ۲۰ دقیقه تمرین اصلی و سردکردن بود. مکمل رزوراترول به‌صورت خوراکی، با دوز ۵۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و به‌ مدت چهار هفته تجویز گردید. در پایان، نمونه‌های پلاسما برای سنجش سطح مالون ‌دی‌آلدئید (MDA) و ظرفیت کل آنتی­اکسیدان (TAC) استخراج شدند. آنالیز آماری داده‌ها با استفاده از آزمون ANOVA دوطرفه انجام شد. نتایج نشان داد که تمرین هوازی و رزوراترول، هرکدام به‌تنهایی باعث کاهش معنی­داری سطح MDA و افزایش سطح TAC  در رت‌های تحت رژیم پرچرب شدند) 01/0  .( p < همچنین، بین این دو مداخله اثر تعاملی معنی­داری مشاهده شد (01/0 p = )؛ به‌طوری که گروه ترکیبی، بیشترین بهبود را در کاهش   MDAو افزایش TAC  نسبت به سایر گروه‌ها نشان داد. نتایج آزمون توکی نیز تفاوت معنی­دار بین گروه‌ها، به‌ویژه برتری گروه ترکیبی را تأیید کرد. تمرین هوازی و مصرف رزوراترول به‌طور مستقل و ترکیبی موجب بهبود تعادل اکسیداتیو – آنتی‌اکسیدانی در رت‌های تغذیه ‌شده با رژیم پرچرب می‌شوند. اثر هم­‌افزایی این دو مداخله می‌تواند به‌عنوان راهکاری مکمل برای کاهش آسیب‌های ناشی از رژیم‌های پرچرب مورد توجه قرار گیرد.