تأثیر ترکیب سنی مولدین بر انواع و میزان ناهنجاری‌های ظاهری لارو و بچه ماهی کپور نقره‌ای (Hypophthalmicthys molitrix)

نویسندگان

1 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

2 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

3 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

4 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

5 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

6 بخش تحقیقات شیلات و آبزیان، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزي، رشت، ایران

doi
10.60833/ascij.2026.1212022
چکیده

این تحقیق جهت بررسی انواع و میزان ناهنجاری‌های ظاهری لارو و بچه‌ماهی کپور نقره‌ای ( Hypophthalmicthys molitrix )  با تلاقي بين مولدین در 4 گروه آزمایشی متفاوت شامل تیمار 1 (مولدین ماده با سن ⁺4 و نر با سن⁺4) ، تیمار2 (مولدین ماده با سن ⁺5 و نر با سن ⁺4) تیمار3 (مولدین ماده با سن ⁺5 و نر با سن⁺5) ، تیمار4 (مولدین ماده با سن ⁺ 5 و ⁺4 نر با سن ⁺4 و⁺ 5) اجراء گردید. لاروها و بچه‌ماهی‌های استحصالی از مولدین  به صورت تصادفی به ترتیب در مخازن پلاستیکی 100 لیتری(داخل سالن) و قفس‌های توری در استخر خاکی رهاسازی شدند. تغذیه ی لاروها با شیر خشک و تغذیه ی بچه‌ماهی‌ها با غذای پودری انجام شد. انواع و میزان ناهنجاری ظاهری در لاروها(یکروزه، سه‌روزه، و پنج روزه) و بچه‌ماهی‌ها (32 روزه) تعیین شد. بیشترین ناهنجاری ماهی کپور نقره‌ای از نظر سن لارو با میزان 336/0 ± 703/1 درصد در لاروهای سه‌روزه و بیشترین نوع ناهنجاری، انحراف محوری بدن، 133/0 ± 133/2 درصد بود و بیشترین میزان آن با میانگین 759/0  ±518/1 درصد در تیمار آزمایشی3، در زمان لاروی به دست آمد. شایع‌ترین ناهنجاری مشاهده‌شده در بچه‌ماهی‌ها خوردگی باله دمی بود و فراوان‌ترین این نمونه از ناهنجاری در بچه‌ماهیان تیمار 4، 073/0  ±426/25 درصد دیده شد. در مقایسه کمترین تنوع، 435/2 ± 521/5 درصد و کمترین فراوانی ناهنجاری، 502/2  ±589/3 درصد، ، بالاترین میانگین افزایش وزن ، طول و بازماندگی در بچه‌ماهیان گروه آزمایشی 2 به دست آمد. با توجه به شرایط یکسان ایجادشده برای تیمارها و نتایج تحقیق مشخص گرديد كه د­ر تلاقي­هاي گروه‌های سنی مختلف  تیمار2 سبب کاهش معني دار نواقص  و افزایش رشد و بازماندگی گردید. بنابراین شاید تلاقی مولدین ماده با سن ⁺5 و نر با سن ⁺4  بتواند در کاهش بروز ناهنجاری در تولید لارو و بچه‌ماهی کپور نقره‌ای موثر باشد.