ارزیابی اثرات اثر پودر اسپیرولینا در ترکیب با مانان الیگوساکارید بر عملکرد رشد، ویژگیهای لاشه، کیفیت گوشت، سیستم ایمنی و قابلیت هضم مواد مغذی در جوجههای گوشتی تحت چالش آفلاتوکسین
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
2 گروه علوم دامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
3 گروه علوم دامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
4 گروه علوم دامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
5 گروه علوم دامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
doi
10.60833/ascij.2026.1228536چکیده
این پژوهش به تأثیر پودر اسپیرولینا به تنهایی و یا در ترکیب با مانان الیگوساکارید بر عملکرد رشد، ویژگیهای لاشه، کیفیت گوشت، سیستم ایمنی و قابلیت هضم مواد مغذی در جوجههای گوشتی تحت چالش آفلاتوکسین پرداخت. آزمایش در قالب یک طرح کاملا تصادفی با 6 تیمار و 5 تکرار و 15قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف تأثیر قابل توجهی بر مصرف خوراک، افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و ویژگیهای لاشه داشتند. در دورههای مختلف رشد، کمترین مصرف خوراک و بیشترین افزایش وزن در تیمار ترکیبی اسپیرولینا و مانان الیگوساکارید مشاهده شد. همچنین، این ترکیب باعث بهبود ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با سایر تیمارها گردید. در مورد ویژگیهای لاشه، تنها درصد وزنی کبد تحت تأثیر تیمارها قرار گرفت و بیشترین درصد وزنی کبد در گروه شاهد و کمترین مقدار در تیمار چالش مشاهده شد. در خصوص کیفیت گوشت سینه، تیمارهای اسپیرولینا و ترکیب اسپیرولینا و مانان الیگوساکارید منجر به کاهش افت پخت و مالون دی آلدهید در گوشت شدند و ظرفیت نگهداری آب در این تیمارها به طور قابل توجهی بیشتر بود. در زمینه سیستم ایمنی، هیچیک از تیمارها تأثیر معناداری بر صفات ایمنی نداشتند. تیمارهای شاهد و ترکیب اسپیرولینا و مانان الیگوساکارید بالاترین قابلیت هضم پروتئین و چربی را نشان دادند. به طور کلی، استفاده از پودر اسپیرولینا و مانان الیگوساکارید در ترکیب با آفلاتوکسین موجب بهبود عملکرد رشد، کیفیت گوشت و قابلیت هضم مواد مغذی در جوجههای گوشتی شد.