شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقاء زنان در سمتهای مدیریتی (در سطوح میانی و عالی) آموزش و پرورش شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسالمی واحد تهران شمال، ایران،
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
https://doi.org/10.71588/eetj.2022.1101346چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقاء زنان در سِمَتهای مدیریتی در آموزش و پرورش شهر تهران انجام گرفت. در این تحقیق از روش پژوهش آمیخته اکتشافی استفاده شد. در مرحلهی نخست به روش پدیدارشناسی عوامل موثر در ارتقاء زنان به سِمَتهای مدیریتی شناسایی شد و سپس به روش تحلیل سلسله مراتبی، شاخصهای شناسایی شده، اولویتبندی شدند. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران زن در سطوح مدیریتی میانی و عالی مناطق آموزش و پرورش شهر تهران تشکیل میدهدکه درپژوهش حاضر نمونه شامل 16 نفر از این مدیران است که به روش نمونهگیری گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که دو عامل فردی و سازمانی دراین ارتقاء نقش دارند. نتایج تحلیل سلسه مراتبی نشان داد که از بین عوامل فردی، عامل مسئولیتپذیری و از بین عوامل سازمانی، عامل توسعه حرفهای زنان بالاترین اولویت را دارند. با توجه به این نتایج میتوان انتظار داشت در صورتی که زنان از توانایی-های لازم فردی و حرفهای برخوردارباشند و سازمان نیز تمهیدات لازم را برای رشد آنان مهیا نماید، رشد و ارتقاء آنان در سِمتهای مدیریتی بیش از پیش نمایان شود.
