فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مهمترین پیشران‌های رشد اقتصادی بالاتر در کشورها، ساختاری از صنعت است که دارای بیشترین نوآوری و پویایی و همچنین ارتباط درونزای بین زیربخش‌های صنعتی در راستای بالاترین بازدهی می‌باشد. در همین راستا پژوهش حاضر با استفاده از شواهد آماری صنایع ایران طی دوره زمانی 1398-1390 و با بکارگیری شاخص هرفیندال-هیرشمن (سنجش درجه رقابت صنعت) و رهیافت گشتاورهای تعمیم یافته به بررسی عوامل موثر بر ساختار صنعت می‌پردازد. نتایج اندازه‌گیری رقابت نشان می‌دهد که میزان شاخص رقابت در سال 1390 برابر با 18/0 و در سال 1398 به رقم 17/0 کاهش یافته است و این بر ساختاری رقابتی در صنعت ایران دلالت دارد . همچنین نتایج برآوردها نشان می‌دهد که نسبت صادرات، صنعتی شدن و تولید ناخالص داخلی اثر مثبت و معنی‌داری را بر درجه رقابتی دارد، که این مسئله تاییدی بر اهمیت تقاضا برای محصولات داخلی در راستای افزایش درجه رقابتی بودن صنعت است، اما نسبت سرمایه اثر منفی و معنی‌داری را بر درجه رقابت بازار دارد که این مسئله بر رانتی بودن توزیع سرمایه ناشی از منابع مالی دلالت دارد. بنابراین استفاده از دیپلماسی موثر در راستای توسعه صادرات و تامین تقاضای داخلی با استفاده از توسعه صنعت مهمترین سیاست برای بهبود درجه رقابت‌پذیری صنعت است.