چهره ی زروان در«کوش نامه»
نویسندگان
1 مدرس مرکز آموزش عالی واحد استهبان،استهبان، ایران
2 مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد دشتستان، برازجان، ایران
doi
چکیده
مقاله حاضر به بررسی آیین زروانی در متن حماسی کوش نامه اثرایرانشان(ایرانشاه) بن ابوالخیر میپردازد. زروان، خدای زمان، از آیینهای رایج ایران باستان است که فلسفه و اندیشههای آن در متون فارسی به خصوص متنهای حماسی، بازتاب گستردهای یافته است. در این پژوهش با استفاده از تحلیل محتوایی، ابتدا زروانیسم و فلسفه آن به صورت مختصر، معرفی شده؛سپس با بررسی متن کوش نامه چهره و اندیشههای این آیین از خلال بیت های آن نمایان شده است. بابررسی محتوای کوش نامه این نتیجه حاصل میگردد که چهره زروان در دو قالب زمان و سپهر به صورت گسترده ای در این متن بازتاب داشته است. زمان در قالب زمان کرانمند و بیکران شامل شب و روز، سرنوشت و تقدیر و چهره سیاه و گریز ناپذیر مرگ رخ مینماید. سپهر نیز چهره خود را به صورت ستارگان و تأثیر آنان در سرنوشت و بخت آدمی، طالع بینی، ستاره شناسی و تقدیر جبرگرایانه، نمودار ساخته است