جایگاه مشارکت زنان در توسعه سکونتگاههای محلی مطالعه موردی: ناحیه گیلوان و آببر شهرستان طارم
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی روستایی از دانشگاه شهید بهشتی
2 (استادیار گروه جغرافیای انسانی دانشگاه شهید بهشتی)
doi
چکیده
مطالعه حاضر، در چارچوب توسعه پایدار سکونتگاههای محلی، نگاهی کلگرا و نظاممند به ارتقای مشارکت زنان در توسعه فعالیتهای اجتماعیـ اقتصادی در ناحیه طارم دارد؛ و بر آن است عوامل مؤثر بر مشارکت زنان و توسعه سکونتگاههای محلی (روستایی و شهری) و درجه اهمیت هر یک از این عوامل را مشخص سازد. این مطالعه توصیفی- تحلیلی، دیدگاه 391 خانوار بهرهبردار نمونه در 24 سکونتگاه نمونه را به طور تصادفی بررسی کرد. تحلیل نتایج آزمونهای آماری و مطالعه کیفی نشان میدهد که توانایی فردی و خانواری زنان، و توانمندی کشاورزی و غیرکشاورزی خانوارهای بهرهبردار بیشاز سیاستهای حمایتی و هدایتی نظام سیاسی، زمینه مشارکت مؤثر زنان در فعالیتهای اجتماعیـ اقتصادی را در ناحیه مورد مطالعه فراهم میسازد. بدین ترتیب، توجه به آموزشهای فنی و حرفهای زنان و ارایه مدارک رسمی برای دریافت مجوز تأسیس کارگاه صنایع تبدیلی کشاورزی و اخذ وام خوداشتغالی و توجه به نقش برابر زنان در فرآیند برنامهریزی توسعه سکونتگاههای شهری و روستایی پیشنهاد میگردد.
