پیش بینی مکانیسمهای دفاعی بر اساس طرحوارههای ناساگار اولیه و سبکهای دلبستگی در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
3 گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
https://doi.org/10.71588/eetj.2024.1128931چکیده
سبک های دلبستگی، روانسازه های ناسازگاراولیه و مکانیسم های دفاعی از عوامل تعیین کننده اصلی مشکلات روانشناختی هستند. کشف روابط بین این متغیرها از اهمیت نظری و بالینی برخوردارند. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی مکانیسمهای دفاعی بر اساس طرحوارههای ناساگار اولیه و سبکهای دلبستگی در دانشجویان بود جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی 1402-1401 بود که از بین آنها نمونه ای به تعداد 221 نفر به شیوه تصادفی هدفمند انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های سبکهای دفاعي اندروز و همکاران (1993)، طرحوارههای ناساگار اولیه یانگ (1998) و سبک دلبستگی کولینز و رید (1990) بود. فرضیه های تحقیق با استفاده از آزمون تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی نتایج نشان داد که متغیرهای پیش بین می توانند 32 درصد از واریانس مکانیسمهای دفاعی رشدنایافته، 31 درصد از مکانیسم دفاعی رشد یافته و 31 درصد از مکانیسم دفاعی روان آزرده دانشجویان را پیش بینی کنند و طرحواره ناسازگار محرومیت هیجانی(p<0/01) با ضریب منفی و سبک دلبستگی ایمن(p<0/01) با ضریب مثبت وارد معادله رگرسیونی مکانیسم دفاعی رشد یافته گردید و طرحواره های ناسازگار اولیه بی اعتمادی و بدرفتاری(p<0/05) و تنبیه(p<0/01) و همچنین سبک دلبستگی دوسوگرا (p<0/01) با ضرایب مثبت وارد معادله رگرسیونی مکانیسم دفاعی روان آزرده شدند. لذا عدم وجود طرحواره ناساگار محرومیت هیجانی و استفاده از سبک دلبستگی ایمن می تواند استفاده از مکانیسم دفاعی رشد یافته در بزرگسالی را پیش بینی کند.