طراحی الگویی جهت مدیریت اثربخش بحران در سازمان از طریق یادگیری سازمانی (مورد مطالعه: سازمان‌های منتخب در اتاق مدیریت بحران اصفهان)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه علوم پزشکی ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، طراحی الگویی جهت مدیریت اثربخش بحران در سازمان از طریق یادگیری سازمانی در سازمان‌های منتخب در اتاق مدیریت بحران اصفهان است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی از نظر نوع، توصیفی همبستگی، از نظر زمان گردآوری داده‌ها پیمایشی- مقطعی و از نظر ماهیت داده‌ها و رویکرد پژوهشی از نوع آمیخته (کیفی-کمی) است. جامعه آماری این پژوهش را در بخش کیفی، تعدادی از سازمان‌ها و مراکز زیرمجموعه اتاق مدیریت بحران اصفهان تشکیل می‌دهند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب‌شده‌اند. در بخش کمی، جامعه آماری را تعداد 153 نفر از افراد متخصص در مدیریت بحران در 12 سازمان زیرمجموعه‌ی اتاق مدیریت بحران اصفهان تشکیل می‌دهند که بر اساس تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کیفی پژوهش، مصاحبه‌های صورت گرفته با استفاده از روش تجزیه‌وتحلیل تماتیک مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. در بخش کمی پژوهش، با استفاده از نتایج حاصل از بخش کیفی، پرسشنامه محقق ساخته تدوین شد و برای جمع‌آوری نظرات پاسخ‌دهندگان از این پرسشنامه استفاده شد. روایی محتوای پرسشنامه با استفاده از نظرات خبرگان مورد تائید قرار گرفت. ارزیابی پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ انجام شد. مقدار آلفای کرونباخ برای کل سؤالات پرسشنامه 961/0 بوده است. ضریب آلفای کرونباخ برای متغیرهای مربوط به فاز قبل از بحران برابر با 935/0 بوده است. ضریب آلفای کرونباخ برای متغیرهای فازهای حین بحران و پس از بحران به ترتیب 700/0 و 856/0 بوده است. به‌منظور تحلیل داده‌های حاصل از بخش کمی، رویکرد تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی بکار گرفته‌شده است.