فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

صنایع پتروشیمی، به‌عنوان مجموعه‌ای از سازمان‌های پروژه محور با پروژه‌های تحقیقاتی و توسعه صنعتی پیچیده و با سطح فن‌آوری‌های بالا، به‌منظور مقابله با تغییر و تحولات محیط و نیاز بهره‌برداران و دستیابی به اهداف استراتژیک، همواره نیاز به استفاده از ابزارها و روش‌های جدید برای کاهش هزینه‌ها، بهبود کیفیت و زمان به‌منظور مدیریت بهتر، مؤثرتر و کارآمدتر پروژه‌های در دست اقدام دارد. موفقیت پروژه‌های تحقیقاتی و توسعه صنایع پتروشیمی، وابستگی زیادی به برخورداری از زنجیره‌های تأمین قوی و پایدار داشته و رقابت بین سازمان‌های پروژه محور پتروشیمی، به رقابت بین زنجیره‌های تأمین آنها تبدیل‌شده است. هدف اصلی این مقاله شناسایی عوامل مؤثر در نحوه مدیریت زنجیره تأمین است. پژوهش حاضر ازنظر روش؛ کاربردی، ازنظر هدف؛ توصیفی- پیمایشی و ازنظر زمانی؛ تک مقطعی بوده است و جامعة آماری آن را که به دلیل محدود بودن اعضاء بر اساس روش سرشماری اعضاء، 40 نفر از متخصصان زنجیره تأمین در شرکت پتروشیمی شیراز تشکیل دادند. روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز بر اساس فرآیند سلسله مراتبی بوده که نتایج پژوهش نشان داد ریسک‌های تولیدکننده به‌عنوان مهم‌ترین معیار ریسک زنجیره تأمین با درجه اهمیت 410/0 در رتبه اول و سپس ریسک‌های مشتری نهایی با درجه اهمیت 269/0، ریسک‌های تأمین‌کننده با درجه اهمیت 212/0 و درنهایت ریسک‌های توزیع‌کننده با درجه اهمیت 109/0 در رتبه‌های دوم تا چهارم قرار گرفتند.