ارزیابی تابآوری زیرساختهای حملونقل در کلانشهر تهران مطالعه موردی: محلات نواحی دو (منطقه 9)، چهار (منطقه 6) و پنج (منطقه 1)
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
چکیده
روند توسعه شهری در طی دهههای اخیر بسیار شدت یافته و انطباق محیط ساختهشده و زیرساختهای حیاتی برای افزایش تابآوری آنها موردنیاز است. یکی از مهمترین این عناصر، زیرساختهای حملونقل هستند که پرداختن به تابآوری این زیرساختها بهعنوان رویکردی راهبردی از اهمیت خاصی برخوردار است. ازاینرو، در این پژوهش به تبیین تابآوری زیرساختهای حملونقل محلات نواحی دو (منطقه 9)، چهار (منطقه 6) و پنج (منطقه 1) کلانشهر تهران پرداخته شد. به این منظور 6 شاخص تراکم جمعیتی، بافت محلات، الگو طراحی محلات، قرارگیری بر گسل، محصوریت، عرض معبر با استفاده از روش تحلیل شبکهای (ANP) به جهت ارزیابی تابآوری زیرساختهای حملونقل محلات، وزن دهی و طبقهبندی شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که تابآوری زیرساختهای حملونقل محله کاشانک بیشترین امتیاز (89/4) و محله مهرآباد جنوبی کمترین امتیاز (92/2) را درمجموع بررسی شاخصها کسب کردند که این موضوع نشانگر مطلوبیت بهتر و تابآورتر بودن زیرساختهای حملونقل محله کاشانک نسبت به بقیه محلات و در مقابل لزوم توجه بیشتر بر زیرساختهای حملونقل محله مهرآباد جنوبی و توانمندسازی آنها است.