اجرای قانون کشف حجاب در شهر قم (بررسی اسنادی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، پژوهشکده امام خمنی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/irs.2023.187094چکیده
حجاب در تاریخ معاصر ایران با ورود فرهنگ و اندیشه های غربی و دخالت سلبی حکومت ها ابعاد پیچیدهای پیدا کرده است. مسلماً هرگونه بررسی و چارهاندیشی در مورد آن نیازمند بررسی ریشهای شکل مواجهة عمومی با رفع و کشف حجاب و البته مطالعة سیاستهای حکومت ها در قبال آن مسئله میباشد. شهر قم بهعنوان یک شهر مذهبی با تمرکز روحانیت در آن، می تواند مورد مطالعاتی مناسبی در این زمینه محسوب شود. در این تحقیق با روشی توصیفی ـ تحلیلی، طی تحقیقی کتابخانه ای و با بهرهمندی از اسناد و مدارک آرشیوی موجود در آنها به بررسی و البته تحلیل موضوع پرداخته و در کنار آن تلاش شده با استفاده از خاطرات افراد آگاهِ معاصرِ رویداد(تاریخ شفاهی) بر جنبة استنادی و اقناعی کار افزوده شود. نتایج و یافتههای تحقیق را می توان اینگونه بیان کرد که سیاست ها و روش های حکومت رضاشاه در زمینه اجرای قانون کشف حجاب در قم، به دو بُعد تبلیغاتی و اجرایی قابلتقسیمبندی است. ابعاد تبلیغاتی معمولاً در قالب مراسم و جشن های کشف حجاب، که بیشتر رویه ای فرمایشی و نمایشی داشت، دنبال میشد و جنبه اجرایی آن که به مرور نسبت به جنبة اول، پررنگتر، جدیتر و خشنتر شد؛ شامل ممانعت از حضور و برخوردهای تند با بانوان محجّبه در مدارس، ادارات، معابر و اجتماعات عمومی بود. روش تقابل مردم و علما نیز در برابر قانون کشف حجاب عموماً، بیشتر روشی تدافعی بود نه تهاجمی.