بررسی شخصیت شناسی امام سجاد(ع) در میمیه فرزدق با توجه به دیدگاه گوردون آلپورت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر
3 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر
doi
چکیده
مدح از جمله اغراض شعری است که شاعران به وسیله آن خود و ممدوحشان را به مردم معرفی نموده و در یادها ماندگار میکنند. فرزدق از جمله شاعران عصر اموی است که در طول تاریخ به عنوان شاعر شیعی شناخته شده است. او قصیده میمیه خود را به مدح امام سجاد(علیه السلام) که هم عصر با این شاعر بودهاند، اختصاص داده و در آن به معرفی شخصیت امام پرداخته است. شیوه فرزدق در این قصیده در حیطه علم روانشناسی به نظریه گوردون آلپورت نزدیک است. لذا بر آن شدیم تا شیوه شخصیتشناسی فرزدق در قصیده میمیه را با نظریه گوردون آلپورت مقایسه و تطبیق نمائیم. در این میان روانشناسی به عنوان یکی از شاخههای علوم انسانی در بسیاری از زمینهها با ادبیات تناسب موضوعی دارد و ضرورت انجام پژوهشهای مشترک میان این دو مقوله احساس میگردد. در این مقاله با رویکرد نقد روانکاوانه از متن قصیده میمیه فرزدق که به مدیحه امام سجاد(علیه السلام) معروف است را مورد بررسی قرار داده تا از لابهلای واژگان ادبی مقصود اصلی شاعر دست یابد.