بررسی و تحلیل شاخصهای توسعه شهری بر اساس مدلهای تصمیمگیری چند معیاره مورد مطالعه: شهر بابل
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، ایران)
2 (دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران)
doi
چکیده
عدالت اجتماعی یکی از مهمترین مباحث مدیریت و برنامهریزی شهری به شمار میرود. توجه به اهمیت توزیع عادلانه خدمات و امکانات در نواحی شهری از مهمترین عوامل کاهش نابرابریهای محلهای و افزایش سطح رفاه اجتماعی و پایداری زندگی شهری محسوب می شود. در این پژوهش مناطق12 گانه شهر بابل به لحاظ برخورداری از خدمات و امکانات شهریتوسط مدل های تصمیمگیری چند معیاره و براساس 5 شاخص اصلی و 44 زیر شاخص رتبه بندی شدهاند. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی اﺳﺖ و به منظور ﺟﻤﻊآوری اﻃﻼﻋﺎت از روشﻫﺎی ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای و ﻣﯿﺪاﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. طبق نتایجمنطقه ی 3 با بیشترین میزان برخورداری رتبه اول و منطقه 12 با کمترین میزان در رتبه آخر جای گرفته است. همچنین توزیع شاخصها و متغیرها در مناطق این شهر عادلانه و هماهنگ نمیباشد، به طوری که با افزایش فاصله از مرکز شهر میزان برخوداری از خدمات کاهش می یابد. بر این اساس میزان برخورداری در مناطق مرکزی (3، 4و10) بیشتر از مناطق بیرونی و حاشیهای شهر(6 و9) است و شاخص آموزشی- فرهنگی از توزیع نامتعادلتری برخوردار است.