تلفیق تحلیل شبکههای اجتماعی و تصمیمگیری چندمعیاره برای رتبهبندی رویکردهای مدیریت بحران سیلاب
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی بابل
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
3
4 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
چکیده
سیل ازجمله بلایای طبیعی است که در صورت رخداد میتواند خسارات گسترده جانی و مالی به جوامع تحمیل نماید. این در حالی است که نگرشهای جاری و حاکم بر مدیریت بحران عمدتاً بر مدیریت ریسک مبتنی بر رویکرد مقاومتی توجه دارند و حالآنکه رویکرد سازگار با در نظر گرفتن عدم قطعیتها و مبتنی بر تابآوری میتواند نقش بسیار مؤثری بر میزان تابآوری سکونتگاههای انسانی در برابر این مخاطره بحرانزا داشته باشد. ضروری است با تلفیق این دو رویکرد، عدم قطعیت پارامترهای وقوع سیلاب از طریق چارچوبهای تصمیمگیری مدیریت شود و استفاده از ابزارهای تصمیمگیری چندمعیاره است که میتواند دیدگاهها، اهداف، گزینههای عملی و معیارهای ارزیابی ذینفعان را در نظر بگیرد. بر این اساس در گفتگوهای گروهی متمرکز، مجموعه فعالیتهای مدنظر مدیریت بحران سیلاب بر اساس تلفیق دو رویکرد استخراج و به سه دسته قبل، حین و پس از وقوع سیلاب تقسیم شدند. سپس وزن این گزینهها با استفاده از تلفیق رویکرد تحلیل شبکه اجتاعی و تصمیمگیری چندمعیاره محاسبه و اقدامات با اولویتهای اول تا سوم در هر سه دسته ارائه شدند و موردبررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد رویکرد سازگار با محیطزیست (مبتنی بر تابآوری) در مدیریت و کاهش خطرات سیلاب در عمده موارد موردتوجه کارشناسان قرارگرفته است که نشانگر حرکت متخصصین از اتکای صرف به رویکرد مقاومتی و سازهای به سمت رویکرد سازگار برای در نظر گرفتن عدم قطعیتها خصوصاً اثرات تغییر اقلیم است.