بررسی اثربخشی آموزههای انسان شناسی صحیفه سجادیه در «امید به آینده» دانش آموزان المپیادی مقطع متوسطه شهر کرج
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای فلسفه و کلام اسلامی، گروه الهیات، فلسفه و معارف اسلامی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 استادیار گروه الهیات، فلسفه و معارف اسلامی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 دانشیار گروه الهیات، فلسفه و معارف اسلامی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
https://doi.org/10.71588/eetj.2025.1217285چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزههای انسانشناسی صحیفه سجادیه بر میزان امید به آینده در میان دانشآموزان المپیادی مقطع متوسطه دوم شهر کرج انجام شد. این مطالعه از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون - پسآزمون بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان المپیادی مقطع متوسطه دوم شهر کرج در سال تحصیلی 1403-1404 بود که از میان آنها، نمونهای به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه پیشآزمون – پسآزمون جایگزین شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد امید به آینده اسنایدر بود که روایی و پایایی آن در مطالعات پیشین تأیید شده است. دانش آموزان هدف طی دو جلسه کارگاه آموزشی، محتوای برگرفته از آموزههای انسانشناسی صحیفه سجادیه را دریافت نمودند. دادهها با استفاده از آزمون آماری (t-زوجی) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد میانگین نمرات امید به آینده پس از برگزاری کارگاه به طور معناداری بالاتر از نمرات پیش از آزمون بوده است. به بیان دیگر، آموزشهای مبتنی بر صحیفه سجادیه توانستند نقش مؤثری در ارتقای امید به آینده دانشآموزان ایفا کنند. این یافته نشان میدهد بهرهگیری از متون دینی - تربیتی مانند صحیفه سجادیه میتواند بهعنوان رویکردی بومی و کارآمد در برنامهریزیهای آموزشی و پرورشی برای نسل نوجوان به کار گرفته شود.
