در جستجوی تدوین الگوی کیفیت آموزش ابتدایی با تمرکز بر نقش فناوریهای نوظهور
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد گروه تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
5 استاد گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71588/eetj.2025.1219410چکیده
هدف این پژوهش تدوین الگوی بهبود کیفیت آموزش ابتدایی مبتنی بر فناوریهای نوظهور بود. در این پژوهش از روش کیفی و رویکرد نظریه داده بنیاد استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده و تا رسیدن به اشباع نظری با 17 تن از متخصصان و خبرگان حوزه آموزش و فناوری مصاحبه عمیق انجام شد. روش نمونهگیری هدفمند بود و افراد به روش گلوله برفی انتخاب شدند. بر اساس تحلیل یافتهها 264کداولیه، 136 مفهوم و 22 مقوله فرعی در مرحله کدگذاری باز شناسایی گردید، سپس در مرحله کدگذاری محوری، مقولههای فرعی و مفاهیم باهم ارتباط داده شد و درنهایت کدگذاری گزینشی در قالب الگوی اشتراوس وکوربین انجام شد. مؤلفههای فراگیرمحوری، مدرس محوری، سازمان محوری و تقویت آموزش به عنوان عوامل علی؛ ساختار اهداف و برنامه آموزشی، امکانات و تجهیزات، ظرفیتهای معلمان، ظرفیتهای دانش آموزان و فضای حاکم بر مدارس ذیل شرایط زمینهای؛ عوامل مدیریتی و سازمانی، عوامل خانوادگی، عوامل آموزشی، عوامل نگرشی، عوامل انگیزشی و عوامل فرهنگی به حیث عوامل مداخله گر؛ در سطح فرد (خرد)، در سطح سازمان (میانی) و در سطح ملی (کلان) به مثابه راهبردها و پیامدهای فردی، سازمانی و فراسازمانی به عنوان پیامدها طبقه بندی شدند. درنهایت نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بهبود کیفیت آموزش ابتدایی با بهرهگیری از فناوریهای نوظهور، نیازمند توجه همهجانبه به عوامل شناساییشده و ایجاد هماهنگی بین آنهاست. این نتایج میتواند به سیاستگذاران، مدیران و معلمان در راستای بهبود آموزش ابتدایی مبتنی بر فناوریهای نوظهور یاری رساند.