فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از راه های کاهش بلایای پیشِ روی یک جامعه ، سرمایه گذاری در ارتقای تاب آوری ملی است، بنابراین مطالعه شناسایی مؤلفه های تاب آوری جمعی در زمان اپیدمی نوظهور کووید-19 امری ضروری به نظر می‌رسد. مطالعه حاضر با هدف طراحی الگوی تاب آوری تاب آوری جمعی در بحران های عالم گیر انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی بود که به روش داده بنیاد انجام شد. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل 16 نفر از افراد صاحبنظر در حوزه مدیریت و بهداشت عمومی بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. روش گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اعتبار داده ها با استفاده از روش تاییدپذیری توسط مشارکت کنندگان صورت پذیرفت. بر اساس یافته های پژوهش، مقوله محوری مدل حاصله برای تاب آوری ملی در بحران های عالم گیر(ارتقای قدرت سازماندهی، افزایش توان سازگاری و توانمندی مواجهه با خطر) است. شرایط علّی دارای دو مقوله (ویژگی‌های شخصیتی و ویژگی‌های جمعی) می‌باشد. راهبردهای مورد نظرعبارتند از: (تهاجمی، تدافعی، بازنگری و اقتضایی). شرایط زمینه ای نیز عبارتند از: (مهارت‌های جانبی و شرایط بستری جامعه). شرایط مداخله گر (اقتصادی و سیاسی) نیز بر راهبردها اثر میگذارند و در نهایت به پیامدهای(زیرساختی- فرهنگی، اجتماعی و فردی ) منجر می‌شود . بر اساس یافته های پژوهش حاضر، مدیران بهداشت و درمان کشور و همچنین کلیه افراد جامعه می‌توانند به منظور تاب‌آوری جمعی در مواجه با بحران‌های عالم گیر از این مدل استفاده نمایند.