تعیین مالیات بهینه بر سرمایه مسکن در مقایسه با سرمایه غیرمسکن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه شیراز
2 استادیار اقتصاد دانشگاه شیراز
doi
چکیده
چکیده یکی از مهمترین مخاطرههای اقتصادی در کشورهای دارنده دریافتیهای نفتی امکان شکلگیری بیماری هلندی است. بیماری هلندی سبب میشود بازدهی بخشهای غیرقابل تجارت (زمین و مسکن) بیش از بخشهای قابل تجارت (صنعت و کشاورزی) شده و سرمایههای اقتصاد به بخشهای کمتر مولد منتقل شود. راهکار مقابله با این مشکل، کاهش بازدهی بخش زمین و مسکن از طریق برقراری مالیات بر بازدهی این بخشها است. در این مقاله با استفاده از مدل رشد نئوکلاسیک، عملکرد مالیات بهینه بر سرمایه مسکن در برابر سرمایههای غیرمسکن در قالب مدل تعادل عمومی بررسی میشود. بر اساس نتایج نظری، مالیات بهینه بر سرمایه مسکن به کشش جانشینی بین مصرف غیرمسکن، مسکن و اوقات فراغت بستگی دارد. از آنجا که بیماری هلندی در کشورهای نفتی سبب میشود کشش جانشینی بین سرمایه مسکن و اوقات فراغت کاهش یابد؛ از اینرو، مالیات بهینه سرمایه مسکن باید بیش از مالیات بر سرمایه کسب و کار باشد. بر اساس نتایج حاصل از شبیهسازی مدل در ایران، با اخذ مالیات از بازدهی مسکن، مالیات سرمایه کسب و کار و نیروی کار کاهش مییابد.