ترسیم سناریوهای موثر بر تابآوری اجتماعی کلانشهرهای ایران در مقابله با بیماریهای واگیردار و کووید-۱۹(مورد مطالعه: کلانشهر اهواز)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
3
doi
چکیده
محیط، به طور خاص محیط ساخته شده نقش مهمی در پویایی بیماری و تعیین سلامت افراد دارد و همچنین تأثیر زیادی در مهار بیماریهای مزمن و واگیردار در انسانها دارد. همهگیریهای بزرگ و محلی به طور یکسان بر روند جنگها، سرنوشت ملل و پیشرفت تمدن تأثیر گذاشته و امپراتوریها را تعیین کرده و باعث میشود عفونتها بازیگران تاریخ درام بشریت باشند. سناریونگاری، تکنیکی است که با در نظر گرفتن عدم قطعیتهای محیطی، چندین چشم انداز متفاوت از آینده را ارائه میدهد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث روش پیمایشی در سطح اکتشافی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی صورت گرفته است.مطالعه حاضر با عملیاتی کردن چارچوب تابآوری، یک رویکرد ظریفتر و جامعتر را برای بهینهسازی برنامههای مهار و سیاستهای کاهش با استفاده از شاخص-های موثر در تابآوری اجتماعی کلانشهرهای ایران با نمونه موردی کلانشهر اهواز با رویکرد آیندهپژوهی در مورد شیوع بیماریهای همهگیر ارائه میدهد. نیروهای پیشران با روشدلفی مشخص، و سپس این عوامل براساس میزان اهمیت و عدمقطعیت، اولویتبندیشده و حیاتیترین عوامل مشخص، و برای نوشتن سناریوهای محتمل از نرمافزار آیندهپژوهی (Micmac) استفاده شده است. در مرحله سناریوپردازی، تعداد 36 متتغیر کلی شناسایی و در ادامه در ماتریس اثرات متقاطع در این نرمافزار تعریف شدند. با توجه به یافتههای پژوهش از بین این عوامل شاخص تورم تاثیرگذارترین عامل کلیدی در تابآوری اجتماعیاین کلانشهر در مواجهه با بیماریهای واگیردار میباشد تمرکز نهادها وحاشیهنشینی دارای بیشترین اثرگذاری مستقیم و همچنین آمادگی اجتماعی و توانایی انطباق دارای بیشترین ارزش سطری محاسبه شده، و بیشترین میزان اثرگذاری غیرمستقیم بر دیگر متغیرها بودهاند.
