بررسی اثر اعتماد بر نوآوری درکشورهای با درآمد متوسط (با تاکید بر شعاع بیاعتمادی فوکویاما)*
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 استادیار اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشیار اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استاد اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
5 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
چکیده
امروزه در نظریات رشد و توسعه اقتصادی نوآوری در فرآیند تولید یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده توسعهیافتگی و رشد بلندمدت اقتصاد کشورها محسوب می شود. نوآوری امکان افزایش سود و سهم بازاری بنگاهها را فراهم کرده و رشد اقتصادی بالاتر را نتیجه میدهد. مفهوم نوآوری در طی سالهای اخیر به طور قابلتوجهی تکامل پیدا کرده است. پیامد تحولات در مفهوم نوآوری ورود سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از عوامل اصلی تبیینکننده نوآوری است. در واقع پس از تحولات نظریههای مبتنی بر نوآوری صاحب نظران دریافتند نوآوری صرفاً تابعی از اشکال ملموس سرمایه نیست بلکه یکی از عوامل اصلی تعیینکننده در تحقق نوآوری یک سرمایه غیر ملموس به نام سرمایه اجتماعی است. در این پژوهش با استفاده از تئوری ایده شعاع فوکویاما و دادههای پانل به بررسی اثر سرمایه اجتماعی با محور اعتماد عمومی شده بر سطح نوآوری در کشورهای با درآمد متوسط طی سالهای 2007-1996 پرداختیم. نتایج تخمین نشان میدهد که متغیر اعتماد عمومی شده به عنوان اصلیترین شاخص سرمایه اجتماعی که بیانگر اعتماد به افراد ناشناس و گروههای غیر خانواده و دوستان است بر سطح نوآوری اثر مثبت و معنیداری دارد
