شناسایی و گروهبندی ریسکهای احداث واحدهای صنعتی بهوسیله روش دلفی و شبکه عصبی مصنوعی خودسازمانده (مطالعه موردی: احداث کارخانه تراورس)
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
یکی از ارکان اصلی توسعه اشتغال و کسبوکار در هر کشور واحدهای صنعتی آن کشور هستند. موفقیت در احداث واحدهای صنعتی به سازوکارها و عوامل دیگری ازجمله شناسایی و ارزیابی ریسک آنها بستگی دارد. از اینرو در پژوهش حاضر روشی ارائه شده تا بتواند الگویی را مبتنی بر شبکه عصبی برای دستهبندی و ارزشگذاری ریسکهای احداث کارخانه تراورس با نگرش بومیسازی فناوریها ارائه کند. برای این منظور جهت شناسایی ریسکها با استفاده از روش دلفی با کمک خبرگان و اساتید دانشگاه در 3 سطح از 40 ریسک مورد بررسی 21 ریسک انتخاب شد. سپس با توجه به نظر خبرگان، اساتید و مصاحبههای عوامل اجرایی ساخت کارخانه تراورس تمامی عوامل ریسک در مورد احتمال وقوع و شدت تأثیر ریسک از صفر تا 10 امتیازدهی شد. سپس با بهرهگیری از شبکه عصبی خودسازمانده کوهونن در برنامه نرمافزاری MATLAB ریسکها گروهبندی شدند. نتایج خروجی شبکه عصبی نشان میدهد عوامل ریسک در 5 گروه طبقهبندی میشوند که مهمترین ریسک نبود تجربه مشابه پیمانکار است که بالاترین سطح اهمیت را دارد. نکته قابل توجه در این پژوهش اهمیت ریسکهای قرارگرفته در گروه 4 است که 17 ریسک(بالای 80 درصد از ریسکهای مورد بررسی) در این گروه قرار گرفته است. ریسکهای قرارگرفته در گروه 4 از لحاظ میزان اهمیت بین 60 تا 80 درصد اهمیت را به خود اختصاص داده که میتوان با طرح و بررسی این موضوع در احداث واحدهای صنعتی تازه در کشور میزان ریسک احداث اینگونه واحدهای صنعتی را در کشور به میزان زیادی کاهش داد.