مدلسازی تغییرات مکانی تابآوری اجتماعی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: شهر سرپلذهاب)
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
مدلسازی مکانی تابآوری اجتماعی بهعنوان یک رویکرد نوین دفاعی و شناسایی پارامترهای مؤثر بر آن نقش کلیدی را در آمادگی دفاعی شهرها ایفا میکند. هدف از این پژوهش ارائه رویکرد جدیدی بر مبنای سیستم اطلاعات جغرافیایی برای مدلسازی تابآوری اجتماعی است. این رویکرد تازه بهصورت موردی برای شهر سرپلذهاب بهعنوان یکی از شهرهای پرمخاطره کشور در چند دهه اخیر استفاده شده است. برای این منظور از مجموعه 10 شاخص و 29 معیار مؤثر بر تابآوری اجتماعی استفاده شد. از روش وزندهی AHP برای تعیین وزن معیارهای مختلف و از مدل WLC برای تلفیق معیارهای مؤثر برای تولید نقشه پتانسیل مکانی تابآوری اجتماعی استفاده شده است. در نهایت برای ارزیابی کارایی مدل ارائهشده ضریب همبستگی بین مقادیر پتانسیل مکانی تابآوری اجتماعی بهدستآمده از مدل WLC و میزان دقت نقشه تابآوری اجتماعی بر اساس اطلاعات جمعآوریشده از طریق پرسشنامه محاسبه شد. نتایج این پژوهش نشان داد که در بین شاخصهای مؤثر بر تابآوری اجتماعی، شاخصهای سرمایه اجتماعی و آسیبپذیری اجتماعی بیشترین تأثیر را بر مدلسازی تابآوری اجتماعی داشتهاند. همچنین بیشتر حوزههای شهری(60 درصد) از لحاظ تابآوری اجتماعی در سطح پایین و جزو مناطق آسیبپذیر شهری بهحساب میآیند که این امر نشاندهنده کاهش توان دفاعی شهری در مقابل شوکها و حوادث است.