تدوین شاخص‌های برگشت‌پذیری سیاسی ناشی از بحران‌های تروریستی با استفاده از مدل انتگرال

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

3 دانشگاه اصفهان

doi
چکیده

برگشت‌پذیری سیاسی به بررسی ظرفیت سازمان‌های سیاسی می‌پردازد تا بتوانند به رویدادهای داخلی و خارجی مانند جنگ، حملات تروریستی و غیره واکنش­ مناسب نشان داده و با تغییرات و پیامدهای سیاسی ناشی از این قبیل رویدادها سازگاری یابند. محققان این پژوهش تلاش کردند با توجه به خلأ علمی در این حوزه به موضوع تحقیق بپردازند. پرسش اصلی این تحقیق آنست که چه شاخص‌هایی را می‌توان برای برگشت‌پذیری در برابر پیامدهای سیاسی حملات تروریستی ارائه کرد؟ برای پاسخ به این پرسش محققان با استفاده از مدل تحلیلی کثرت‌گرایی روش‌‌­شناسی انتگرال به بررسی متون تخصصی پرداخته و برای انجام این مهم طی 4 فراز مجزا هر بار چارک دیگری از تلاقی تروریسم و اجتماع را دنبال و با توجه به 4 سطح تحلیل؛ فرد تروریست، فرد تروریست در دل گروه تروریستی، جامعه حامی تروریسم و  جامعه قربانی تروریسم مجموعاً 69 شاخص شناسایی شد. برای تعیین روایی شاخص‌ها از روش روایی محتوا و مدل لاوشه استفاده شد. جامعه مخاطب با استفاده از مدل پیشنهادی لاوشه 16 نفر از متخصصان حوزه سیاسی و امنیتی انتخاب شد و از این تعداد 14 پرسش‌نامه تکمیل و به محققان تحویل شد. پس از تحلیل پرسش‌نامه‌ها تعداد 31 شاخص مورد پذیرش قرار گرفت. در مرحله بعد به منظور دسته‌بندی شاخص‌ها بر اساس ظرفیت‌های سه­گانه برگشت‌پذیری از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. بر اساس مدل نظر ارائه‌شده 31 شاخص آشکار نهایی شده و در قالب 3 متغیر پنهان (یا عامل) شامل ظرفیت جذب، تطبیق و احیا مدنظر قرار گرفت.