نقد و اصلاح طرح به‌کارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمان‌های شهری با رویکرد مدیریت بحران (مطالعه موردی: شهر قزوین)

نویسندگان

1 دانشگاه شهید چمران اهواز

2

3 دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران

doi
چکیده

رفتار ساختمان­ها در برابر وقوع زلزله­های گذشته، نشان­دهنده آسیب­پذیری آن­هاست. به‌کارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمان­ها در راستای کاهش آسیب­پذیری، اطمینان از ایمنی آن­ها در برابر زلزله و درنتیجه مدیریت بحران آن از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. آیین‌نامه اجرایی ماده 33 قانون نظام‌مهندسی ساختمان، مالکین را ملزم به به‌کارگیری سازنده باصلاحیت نموده است؛ ولی مشکل پیش رو، صوری بودن سازندگان دارای صلاحیت و عدم به‌کارگیری آنان است. در این پژوهش ضمن بررسی میزان موفقیت طرح به‌کارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمان­های شهری، به شناسایی نقاط ضعف طرح و اولویت­بندی ضروری­ترین وظایف سازندگان ازنظر صاحب‌کاران پرداخته شده است. با استفاده از پرسشنامه و کسب اطلاعات لازم از سازمان نظام‌مهندسی استان قزوین، میزان موفقیت و نقاط ضعف طرح ازنظر صاحب‌کاران، ناظران و سازندگان دارای صلاحیت حقیقی و حقوقی بررسی شد. همچنین بر اساس نظر مسئولین و خبرگان از مهم­ترین وظایف سازندگان دارای صلاحیت گردآوری، تعیین شاخص­ها و وزن دهی و اولویت­بندی آن­ها با استفاده از پرسشنامه­ای بر اساس مدل لیکرت است. نتایج تحقیق نشان‌دهنده میزان بسیار کم به‌کارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمان­های شهری و تأثیرگذاری عواملی همچون نوع قرارداد و حدود صلاحیت سازندگان (با توجه سطح ساخت‌وساز در هر شهر) در میزان موفقیت طرح است. وزن شاخص­های تعیین‌شده در خصوص مهم­ترین وظایف سازندگان دارای صلاحیت نشان از تأثیر تمامی شاخص­ها در به‌کارگیری سازندگان دارای صلاحیت و اهمیت ویژه آن­ها است.