نقد و اصلاح طرح بهکارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمانهای شهری با رویکرد مدیریت بحران (مطالعه موردی: شهر قزوین)
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2
3 دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران
doi
چکیده
رفتار ساختمانها در برابر وقوع زلزلههای گذشته، نشاندهنده آسیبپذیری آنهاست. بهکارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمانها در راستای کاهش آسیبپذیری، اطمینان از ایمنی آنها در برابر زلزله و درنتیجه مدیریت بحران آن از اهمیت ویژهای برخوردار است. آییننامه اجرایی ماده 33 قانون نظاممهندسی ساختمان، مالکین را ملزم به بهکارگیری سازنده باصلاحیت نموده است؛ ولی مشکل پیش رو، صوری بودن سازندگان دارای صلاحیت و عدم بهکارگیری آنان است. در این پژوهش ضمن بررسی میزان موفقیت طرح بهکارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمانهای شهری، به شناسایی نقاط ضعف طرح و اولویتبندی ضروریترین وظایف سازندگان ازنظر صاحبکاران پرداخته شده است. با استفاده از پرسشنامه و کسب اطلاعات لازم از سازمان نظاممهندسی استان قزوین، میزان موفقیت و نقاط ضعف طرح ازنظر صاحبکاران، ناظران و سازندگان دارای صلاحیت حقیقی و حقوقی بررسی شد. همچنین بر اساس نظر مسئولین و خبرگان از مهمترین وظایف سازندگان دارای صلاحیت گردآوری، تعیین شاخصها و وزن دهی و اولویتبندی آنها با استفاده از پرسشنامهای بر اساس مدل لیکرت است. نتایج تحقیق نشاندهنده میزان بسیار کم بهکارگیری سازندگان دارای صلاحیت در ساخت ساختمانهای شهری و تأثیرگذاری عواملی همچون نوع قرارداد و حدود صلاحیت سازندگان (با توجه سطح ساختوساز در هر شهر) در میزان موفقیت طرح است. وزن شاخصهای تعیینشده در خصوص مهمترین وظایف سازندگان دارای صلاحیت نشان از تأثیر تمامی شاخصها در بهکارگیری سازندگان دارای صلاحیت و اهمیت ویژه آنها است.