مدل تازه طراحی ساختار توسعه پایدار و مدیریت ایمنی در سامانه فرماندهی حوادث مدارس مطالعه موردی مدارس شهرستان شهریار
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
مدارس به عنوان مراکز بااهمیت بالا همواره با مخاطرات جدی مواجه هستند. این مخاطرات که عمدتاً پس از بروز سانحه به شکل خسارات محسوس و نامحسوس ظاهر میشوند، قادر به ایجاد آسیبهایی در بدنه سخت و فضای نرم این نوع از محیطهای آموزشی هستند و پیامدهای ناگواری را به همراه دارند. سامانه فرماندهی حادثه این ظرفیت را داراست که تمامی منابع در دسترس را به جهت مدیریت پاسخ در زمان پس از سانحه بهکارگیری کند. اما با توجه به ضعفهای سیستمی ناشی از یکپارچه نبودن در ساختار مدیریت تصمیم، سامانه دچار پدیدهای تحت عنوان پیچیدگی ساختار تصمیمگیری در برخورد با حوادث میشود. یکپارچهسازی ظرفیت مفهومی مدیریت ایمنی با این سامانه منجر به ایجاد مدلی با ساختار توسعه پایدار برای مدارس میشود. چنانچه این مدل در مدیریت بحران مدارس وجود نداشته باشد، عملاً فعالیتهای مرتبط با تصمیمگیری و بهکارگیری منابع در مواقع بحرانی با دشواری روبهرو میشود. یکی از ابهامات جدی در این میان مخاطرات اجرایی برای مقابله با حادثه است که در عمل به شکل ریسکهای تصمیمگیری بروز میکند. مطالعات حاکی از اهمیت بهکارگیری ساختار توسعه پایدار و مدیریت ایمنی در سامانه فرماندهی حوادث مدارس دارد که منجر به بهبود عملکرد سامانه میشود. این مقاله با بررسی میدانی، مطالعات کتابخانهای و تجزیهوتحلیل گزارش برآمده از منطقه مورد مطالعه به بیان نقاط ضعف این سامانه میپردازد و مدلی مفهومی را برای درک بهتر از جایگاه این سامانه پیشنهاد میکند. این مدل با عنایت به درس فراگرفتهشده از مشکلات مورد بررسی در درخت خطا، انعطافپذیری در جمعآوری منابع و هدایت درست واحدهای واکنش اضطراری را دو مفهوم اصلی برای بهکارگیری مؤثرتر سامانه فرماندهی حوادث در مدارس میداند.