تاثیر قابلیت های پویا بر نوآوری دیجیتال با تاکید بر نقش تعدیلگری بکارگیری رسانه های اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت کسبوکار، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
دیجیتالیسازی یک پدیده چالشبرانگیز است که شیوه کسبوکار شرکتها و همچنین نحوه توسعه و تولید محصولات و مدیریت روابط با سهامداران را بهطور بنیادی تغییر داده است. امروزه با در نظر گرفتن اهمیت روزافزون دیجیتالی شدن جهت کشف مزیتهای رقابتی، شرکتها تمایل بیشتری به پژوهش درزمینهی تحول دیجیتال پیداکردهاند؛ لذا هدف این تحقیق هم بررسی تأثیر قابلیتهای پویا بر نوآوری دیجیتال با تأکید بر نقش تعدیل گری بهکارگیری رسانههای اجتماعی (موردمطالعه: پارک علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی) بوده است. روش تحقیق پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری اطلاعات، تحقیقی توصیفی – پیمایشی از نوع علی است. جامعه آماری پژوهش مدیران شرکتهای دانش بینان پارک علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی به تعداد 187 نفر که حجم نمونه از طریق فرمول کوکران جامعه محدود 126 نفر محاسبه و با پرسشنامه استاندار که روایی و پایایی آن تائید شده موردسنجش قرارگرفته و پرسشنامه به روش نمونهگیری خوشهای در دسترس در بین نمونه پژوهش توزیعشده است. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادههای جمعیت شناختی و استخراج شاخصهای مرکزی از آمار توصیفی و نرمافزار24 SPSS و برای تجزیهوتحلیل آمار استنباطی از مدل معادلات ساختاری و از نرمافزار PLS3 Smart استفادهشده است. نتایج نشان میدهد که قابلیت تولید دانش، کسب دانش و سنجش بازار بر نوآوری دیجیتال تأثیر مثبت معنیداری دارد. تأثیر قابليت سنجش بازار با نقش تعدیل گری استفاده از رسانههاي اجتماعي برنوآوري ديجيتال تائید نشده است. این تحقیق به درک بهتر اثر دیجیتالی شدن در زمینه متمایز شرکتهای دانشبنیان پارک علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی کمک میکند و بینش مفیدی برای بازنگری مدلهای نوآوری شرکتها ارائه میکند.
