نقش مخازن آب اضطراری به عنوان آب انبارهای نسل تازه در تأمین کمی و کیفی آب شبکه توزیع در مواقع بحرانی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
تأمین آب شرب در مواقع بحرانی از جمله زلزله در کلانشهری همچون تهران مهمترین پارامتر جهت حفظ حیات و تداوم عملیات امدادرسانی است. در این پژوهش کوشش شد با محوریت یکی از مناطق شش گانه آبفای شهر تهران که عمدتاً دارای بافت فرسوده است، به بررسی انواع روش های آبرسانی اضطراری در مواقع زلزله پرداخته و در ادامه به صورت ویژه نقش مخازن اضطراری)همیشه در مدار شبکه توزیع( در جهت تأمین کمی و کیفی آب در حداقل سه روز اول وقوع بحران ها را نشان داده تا از آن به عنوان آب انبارهای نسل تازه رونمایی کند. نتایج حاصل از تحلیل ها و مد لسازی های هیدرولیکی انجام شده درباره ابعاد، جزییات اجرایی، نحوه اتصال و استقرار مخازن اضطراری نشان می دهد که با توجه به گردش مناسب آب در این مخازن می توان در حالت عادی از آنها به عنوان بخشی از شبکه توزیع بهره برد؛ در حالی که در مواقع اضطراری با استفاده از یک شیر هوشمند مخصوص ارتباط مخزن با شبکه توزیع قطع می شود. در این حالت آب ذخیره شده در این مخازن که شعاعی معادل هزار متر را پوشش خواهند داد، با استفاده از پمپ های دستی، بنزینی و ... خارج و جهت مصرف مردم حادثه دیده توزیع می شود. با توجه به برآوردهای آژانس همکاری های بین المللی ژاپن] 1[ یا جایکا ) JICA ( در صورت وقوع زلزله ای با بزرگی حدود 7 ریشتر، دسترسی حدود چهار میلیون نفر از شهروندان تهران به مدت حدود 82 روز به آب آشامیدنی لوله کشی قطع خواهد شد؛ در صورتی که با اجرای این طرح انتظار می رود جمعیت بی آب به حدود یک میلیون نفر و زمان هم به مدت 30 روز کاهش و موجب صرفه جویی حدود 400 میلیون دلاری در هزینه و خسارات پس از زلزله احتمالی شهر تهران شود.
