شناسایی پسرانهای جامعهپذیری اعضاء هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
نویسندگان
1 استاد مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2
3 واحد تهران مرکز
doi
https://doi.org/10.30495/EHR.1403.1120178چکیده
از آنجا که دانشگاهها اغلب تلاش می کنند سازگاری بین اعضاء هیئت علمی و دانشگاه را توسعه دهند، جامعهپذیری سازمانی در این میان نقش اساسی دارد. مطالعه حاضر با هدف شناسایی پسرانهای جامعهپذیری اعضاء هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شد. تحقیق حاضر یک تحقیق آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) است که در بخش اول از روش تحلیل تم و کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و گزینشی) و در بخش دوم از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری جهت طراحی مدل و شناسایی مولفههای پیشرانهای جامعهپذیری اعضاء هیئت علمی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش در بخش کیفی 12 نفر و در بخش کمی، 10 نفر از خبرگان و اساتید باتجربه دانشگاهی بودند. جهت گردآوری اطلاعات از روش مطالعات کتابخانهای و میدانی و از ابزار مصاحبه نیمهساختاریافته و پرسشنامهی محقق ساخته بهره گرفته شده است. روایی محتوا توسط اساتید راهنما مورد تایید قرار گرفت. بر اساس مدل طراحی شده، روابط ضعیف و عدم تعادل بین زندگی حرفهّای و خصوصی در سطح اول ، سازگاری کم بین آموزشها و نیازهای شغلی و فرصتهای محدود در سطح دوم و بازخوردهای پراکنده و انتظارات مبهم در سطح سوم مدل قرار گرفتند. همچنین بر اساس نمودار قدرت نفوذ-قدرت وابستگی، مولفه فرصتهای محدود در ناحیه وابسته، مولفههای سازگاری کم بین آموزشها و نیازهای شغلی، عدم تعادل بین زندگی حرفهای و خصوصی و بازخوردهای پراکنده در ناحیه پیوندی و مولفه انتظارات و نقشهای مبهم در ناحیه مستقل قرار گرفتند.
