بررسی اثر تنشهای خشکی و شوری بر میزان ترکیبات فنلی گیاه دارویی Thymus vulgaris L.

نویسندگان

1 کارشناس ارشد -گروه تولید واصلاح نباتات -دانشگاه بین الملل امام خمینی (ره)

2 استاد یار -گروه تولید واصلاح نباتات -دانشگاه بین الملل امام خمینی (ره)

3 دانشیار -گروه تولید واصلاح نباتات -دانشگاه بین الملل امام خمینی (ره)

4 استادیار -گروه تولید واصلاح نباتات -دانشگاه بین الملل امام خمینی (ره)

doi
چکیده

ترکیبات فنلی گیاه آویشن باغی(Thymus vulgaris L.) از جمله مهم‌ترین فرآورده‌های آنتی اکسیدانی آن می‌باشد که در صنعت داروسازی مورد استفاده قرار میگیرد. بدین منظور در این تحقیق تغییرات کمی ترکیبات فنلی گیاهدارویی آویشنتحت تنش خشکی و شوری مورد بررسی قرار گرفت. این تحقیقدر سال 1392در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه و آزمایشگاه دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) اجرا گردید. عصاره‌گیری به روش ماسراسیون انجام گرفت و ترکیبات فنلی با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) اندازه‌گیری گردید. نتایج آزمایش نشان داد که تنش شوری و خشکی اثر معنی‌داری (1%≥P) در میزان تیمول و سایر ترکیبات فنلی دارند. در تنش خشکی مقادیر وانیلیک اسید، تیمول، کافئیک اسید، کلروژنیک اسید، پاراکوماریک اسید، فرولیک اسید وسالیسیلیک اسید به‌ترتیب 189، 48، 144، 158، 153، 137 و 84 درصد نسبت به شرایط بدون تنش (شاهد) افزایش نشان دادند. مقدار ترکیبات بررسی شده در اثر تنش شوری نیز تغییراتی نشان داد اما این تغییرات در مقایسه با تنش خشکی قابل توجه نبود. بیشترین افزایش در تنش شوری مربوط به ترکیب رزمارینیک اسید بود که نسبت به شاهد افزایش 3/36 درصدی را نشان ‌داد.