تجمع جغرافیایی فعالیتهای صنعتی و رشد بهرهوری: شواهدی از صنایع تولیدی استانهای ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
2 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
3 استاد گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
doi
چکیده
این مقاله اثر تجمع فضایی فعالیتهای صنعتی را بر رشد بهرهوری صنایع تولیدی استانهای ایران با استفاده از رگرسیون دادههای مقطعی و رگرسیون تلفیقی پویا با روش گشتاورهای تعمیمیافته در دوره 92-1379 بررسی میکند. برای اندازهگیری تجمع صنعتی از شاخص الیسون گلیزر استفاده شد. یافتهها فرضیه ویلیامسون را تایید میکند؛ بدین معنا که تجمع فعالیتهای صنعتی تا سطح معینی از توسعهیافتگی بر رشد بهرهوری اثر مثبت دارد.. با بهبود زیرساختها و گسترش بازارها، اثرات خارجی ازدحام در مراحل توسعهیافتگی تغییر کرده و این امر میتواند سبب پراکندگی بیشتر فعالیتهای اقتصادی شود؛ یعنی تجمع، موجب انباشت سرمایه فیزیکی و انسانی شده و رشد اقتصادی را در پی خواهد داشت.
